Translate

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Οἱ Αντιχαλκηδόνιοι Ἀρμένιοι δὲν εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου, διότι εἶναι αἱρετικοὶ Μονοφυσίτες!


γ π’ μαυτο ο λαλ”, ο Αντιχαλκηδόνιοι  ρμένιοι δν εναι κκλησία το Θεανθρώπου, διότι εναι αρετικο Μονοφυσίτες! Ποιές ο «πιστημονικές γνμες» τν καθηγητν Χ. Σταμούλη κα Γ. Μαρτζέλου;




Είναι πλέον δυστύχημα και τρανό ολίσθημα(!) το ακλόνητο  γεγονός, αλλά και ηλίου φανερό πλέον, ότι ο οίστρος στο σιγοντάρισμα του παράφωνου και παράνομου-παναιρετικού  Οικουμενισμού, απο δήθεν παραδοσιακούς Μητροπολίτες π.χ., ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος ο “Λαμπηδών” ή και ο “Κωφάλαλος” (αντί του παλαίφατου αυτοκρατορικού ιστορικού προσωνύμιου «ο Κωπρόνυμος»!) καθώς, και ο Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος ο  “Λαμπατέρ των Σκοπίων”, καθότι πολλοί άλλοι ορκισμένοι και σεσημασμένοι φονταμενταλιστές Οικουμενιστές-Ιεράρχες λόγου χάρη, ως τον Αλεξανδροπούλεως τον Άνθιμο τον “Φωτίλλαρο”(λαμπαδηδρόμος), προωθούν και προπαγανδίζουν υπέρ της ψευδώνυμου και πλαστογράφου “Ορθοδοξίας” των Αρμενίων και λοιπών Αντιχαλκηδόνιων Μονοφυσιτών, πυροβολόντας είτε λεκτικά είτε και έναρθρα δια του θεολογικού σιγαστήρα τους, τα πνευματικά αισθητήρια και τις ιερές συνειδήσεις των μελών του Χριστεπώνυμου πληρώματος, της Μίας Αγίας Αποστολικής, της Μόνης Ορθόδοξης και Πατερικής Οικουμενικής(!και όχι Οικουμενιστικής!) Εκκλησίας του αποκλειστικού Σώματος, του Θεανθρώπου Χριστού!
Αναγνωρίζουμε το γεγονός των Πανορθόδοξων αποφάσεων να διαλεγόμαστε με τους λογής-λογής ετεροδόξους και κακοδόξους Αντιχαλκηδονίους-Μονοφυσίτες, καθώς αναγνωρίζουμε και την ύπαρξη των διαφόρων κοινών δηλώσεων και προτάσεων της Μικτής Επιτροπής στο Σαμπεζύ!
Πέραν όμως των διαφόρων τυπικών διαλόγων και μερικών κοινών ανακοινωθέντων κάτι επίσημο, κάτι Ιεροκανονικά Συνοδικό και εκκλησιολογικό είδε κανείς σας;
Καμιά κρυφία ή και φανερή, έστω και Ληστρική,  Πανορθόδοξος ή και Τοπική Συνόδος, αποφάνθει, για κάτι επί του θέματος μας;
Και να αποφάνθει τέτοιο πράγμα, ανεπίσημα, ή έστω βάσει των συμφωνημένων ενδοθεολογικών επίσημων προτάσεων, αμφότερων των ενδιαφερομένων: Ποιά είναι η βαρύτητα, ποιά είναι η υπόστασης, ποιά η ουσία, ποιά θα είναι η αποδοχή, όλων αυτών, των συγκεκριμένων «ομοφόνων αποφάσεων» της Μικτής Επιτροπής, ενώπιον της Συνειδήσεως(κλήρου και λαού) της Ορθοδόξου Εκκλησία μας; Πολλώ δε μάλλον, ενώ υφίσταται σε ενέργεια, άχρι των ατελεύτητων αιώνων, η συγκεκριμένη Θεοφόρα και Αγία Δ’(4η) Οικουμενική Σύνοδος, με ισχυρά και ηχηρά καταδικαστική διαγνώμη κατά των Μονοφυσιτών;(!)
Εκτός και εάν οι κακόδοξοι Μονοφυσίτες, άλαξαν μυαλά, μετανόησαν [1] για τις κακοδοξίες και αιρέσεις των αναθεματισμένων πατέρων τους, Σεβήρου και Διοσκόρου κ. α., και αποδέχονται  πλέον, τις Αγίες εννέα(9) Οικουμενικές και άλλες ιερές Τοπικές Συνόδους, της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησία μας;
Αυτό που δεν εντοπίσαμε και δεν αναγνωρίσαμε ακόμη, καθότι ψάχνουμε το εν λόγο θέμα, είναι ένα βασικό ερώτημα, που βασανίζει τον γράφοντα: Πότε και ποιά εκκλησιαστική αυθεντία, τουτέστιν Τοπική Ιερά Σύνοδος (αρμόδιο θεσμοθετημένο όργανο), αποφάνθηκε επίσημα, ότι οι αιρετικοί Αντιχαλκηδόνιοι Μονοφυσίτες και Αρμένιοι είναι καθολοκληρία Ορθόδοξοι Χριστιανοί και εν Χριστώ αδελφοί και πατέρες μας; Εάν υπάρχει τέτοιο, επίσημο Συνοδικό κείμενο, προσωπικά το αγνοώ...! Αλλά αν υπήρχε απ΄την άλλη, γιατί διαμαρτύρονται τότε καθηγητάδες θεολογούντες, φωτισμένοι γεροντάδες και μοναχοί, Μητροπολίτες, κληρικοί και λαϊκοί, απλοί πιστοί;
Ωστόσο, πότε και ποιές τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, αποφάνθηκαν Ιεροκανονικά, Συνοδικά εν αγίω Πνεύματι, για την άρσιν των αναθεμάτων, των αιρετικών Μονοφυσιτών, και πότε διακήρυξαν ομόφωνα(!) και συγχρόνως(!) την άρσιν των αναθεμάτων (και δεν το πείραμε χαμπάρι!), μιά και αυτό συνεφωνήθη ειδικά, ομοφώνως και εγράφως, στις προτάσεις της Μικτής Επιτροπής;
Θα απορείτε φυσικά, γιατί εκφράζω τέτοια απορία και ανησυχία.
Εάν παρακολουθεί κάποιος αναγνώστης μας, στενά τις εκκλησιαστικές και θεολογικές εξελίξεις, θα αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα, που το πάω... Για όσους όμως, έχουσιν απόλυτη άγνοια στο θέμα, θα πρέπει να κάνουνε την προσωπική τους κοπιαστική έρευνα, αλλ΄ ως εκ τούτου, θα προσπαθήσω να τα διατυπώνω, στο μέτρο του δυνατού, όσο πιό απλά μπορώ!...
Έχω την αίσθηση (εάν είναι ψευδαίσθηση, τσιμπίστε με να ξυπνήσω παρακαλώ!) τις τελευταίες μέρες, μήνες και χρόνια, ότι μου σφυροκοπούνε ανελέητα την συνείδηση, να αποδεχθώ a posteriori, τους εκ των αγίων μας Πατέρων αναθεματισμένους καθαιρεμένους και αφορισμένους, ως αδελφούς και Πατέρες, εν Χριστώ(sic), και ως ομότιμη(άκουσον-άκουσον!), ομοούσια, ισάξια και ισόνομη  “Εκκλησία”, την παρασυναγωγή και κάστα των αιρετικών, Μονοφυσιτών Αρμενίων και λοιπών Αντιχαλκηδονίων...!
Γεγονός που συνιστά, ιερό casus beli!!! Το οποίο είναι Αγιοπατερικά, τεκμηρειωμένο, στο λεχθέν του Μεγίστου Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στον Απολογητικό λόγο του «ες Πόντον φυγς» καθώς μας συμβουλεύει ποιμαντικά «κρείσσων παινετός πόλεμος ερήνης χωριζούσης Θε»
Ένας εκ των κακοδοξούντων πρωταγωνιστών της επίπλαστης “Ορθόδοξης Μονοφυσιτίζουσας” ενότητας ή και άλλως πως, της “ Μονοφυσίτικης Ορθοδοξίας”, δηλαδή, της περιρρέουσας αυτής αιρετικής ατμόσφαιρας, είναι και ο σεβαστός καθηγητής μας, δογματολόγος κ. Γεώργιος Μαρτζέλος, ο οποίος παραχάραξε, όχι απο αγνή άγνοια [2] φυσικά, αλλά από φονταμενταλιστικά ιδιοτελεί και  ιδεολογικά κίνητρα, τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό!!! Λές και οι άγιοι Θεοφόροι Πατέρες μας, είναι υφιστάμενοι των «τεχνολόγων» εκάστοτε, ά-θεολογούντων καθηγητάδων μας, στην εκάστοτε υποκειμενική και αντιεπιστημονική γνώμη τους(;!) Τον συγκεκριμένο λόγιο καθηγητή μας, τον έχει φυσικά συγυρίσει, δεόντως, με Αγιοπατερικά απαρασάλευτα/ακλόνητα και πανίσχυρα επιχειρήματα, ο μακαριστός όσιος Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, ο οποίος de facto απέδειξε [3], την Θεαρχική και Πατροπαράδοτη directiva στο εν λόγο θέμα των αιρετικών Αντιχαλκηδονίων Μονοφυσιτών!
Ο όσιος Γέρων έχει κοιμηθεί πλέον, ενώ ο ελλογιμώτατος καθηγητής, απαξιώνει, τις υποδείξεις του οσίου πατρός Γεωργίου, πράγμα το οποίο τον καθιστά αναπολόγητο τόσο στους φοιτητές του, όσο και στην Τελική Κρίση! Τόση εμπάθεια φέρει να έχει στο θέμα, ο καλός καθηγητής μας, που αν τολμήσεις ως φοιτητής του, να του απαντήσεις σε εξεταστική περίοδο, ότι οι Αντιχαλκηδόνιοι είναι Μονοφυσίτες ή αιρετικοί, το πτυχίο της Θεολογικής δεν θα το δείς ούτε με τηλεσκόπειο άχρι της συντελείας των αιώνων...!
Ωστόσο, οφείλουμε να πούμε εδώ, ότι έτερος συνάδελφος του, καθηγητής του ιδίου τομέα: της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ο σεβαστός μας δάσκαλος κ. Λάμπρος Σιάσος, σε ειδικό επιλεγόμενο μάθημα και διάλεξη του με τίτλο «Φιλοσοφία και Πατέρες» μας υποψιάζει υπεραρκετά τόσο για τις «φιλενωτικές» διαστάσεις του πράγματος, όσο ειδικά και τις κακοδοξίες της Μικτής Επιτροπής και στρεβλώσεις του κακοδοξούντα Οικουμενιστού, καθηγητή μας κ. Γ. Μαρτζέλου, με φωτογραφίες [4] και ντοκουμέντα [5]...!
H pax Ekumenistana, κύριοι Ekumenistes,  δεν θα περάσει!
Φυσικά οι άγιοι προπάτορες μας, εκφράζανε θεολογικά θυμόσοφα, κατόπιν αυστηράς νηστείας: «το ψάρι βρωμάει απ΄το κεφάλι» γι΄αυτό τον λόγο προχωράμε αργά και σταθερά  «απ' τον Άννα στον Καϊάφα», δηλαδή, απο τον λαλίστατο κ. Μαρτζέλο στον άλαλο Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Ιερώνυμο (ο «Άφωνος ιχθύς»)...!
Μήπως έχουμε ξεχάσει τα αιρετίζοντα λεχθέντα του Αρχιεπισκόπου μας τον Ιανουάριο του 2011 και τις αντιδράσεις υπό γνησίων διδασκάλων και ποιμένων της Εκκλησίας;
Για να θυμηθούμε τι λάλησε ο αμπελο-φιλοσοφών μακ. Ιερώνυμος προς τον πρόεδρο των Αρμενίων κ. Serzh Sargsyan, απο πολιτικάντικη διγλωσσία και μαεστρία αντί απο ποιμαντική αληθεύουσα αγάπη[6]:
α΄. «... Αυτή είναι όμως η ιστορία και πρέπει στην ιστορία να κάνουμε εμβαθύνσεις και να φιλοσοφούμε. Και το πρώτο που θα μπορούσε κανείς να σημειώσει είναι ότι αυτός ο λαός της Αρμενίας δέχθηκε και τις δυσκολίες και τις ξεπέρασε στηριζόμενος στην Ορθόδοξη πίστη. Και ο λαός σας έμεινε χωρίς κρατική υπόσταση και τη θέση της ανέλαβε η Εκκλησία ώστε εθναρχούσα να καθοδηγήσει και να συντηρήσει αυτόν τον λαό. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και σ’ αυτό τον τόπο για αιώνες όταν η Εκκλησία  σκέπαζε, στήριζε και βοηθούσε αυτόν τον λαό. Αυτά όμως όλα πέρασαν κύριε Πρόεδρε και σήμερα ζούμε σε μια άλλη εποχή που έχει τις δικές της δυσκολίες και τα δικά της προβλήματα.»
β΄. «Νομίζω ότι η συνεργασία μας, ιδιαίτερα ο σύνδεσμός μας με την Ορθόδοξη πίστη και η προσπάθειά μας να είμαστε ενωμένοι όλοι οι Ορθόδοξοι είναι ένα μέτρο που μπορεί να βοηθήσει τις σημερινές δυσκολίες. Κύριε Πρόεδρε, αναφέρατε προηγουμένως πως οι αξίες της Ορθόδοξης πίστης ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε αναντικατάστατες. Όταν αυτά ακούγονται από απλούς ανθρώπους ασφαλώς έχουν τη σημασία τους, αλλά όταν λέγονται από τα χείλη του Προέδρου μιας φίλης χώρας όπως είναι η Αρμενία έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα.»
γ΄. «Σας παρακαλούμε και πατρικώς σας προτρέπουμε να κάνετε τον αγώνα σας και να προσθέσετε και εσείς τη δική σας πέτρα στην ένωση όλων των Ορθοδόξων, όπου και αν βρίσκονται».

Ενώ από την πλευρά του ο πρόεδρος των Αρμενίων κ. Sargsyan επισήμανε:
α΄. «Η μακραίωνη ιστορία των δύο λαών μας χαρακτηρίζεται από τον ρόλο που έπαιξαν οι δύο Εκκλησίες μας. Και ευτυχώς καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της μακραίωνης ιστορίας τίποτα δεν σκίασε τη σχέση ούτε των δύο λαών μας, ούτε των δύο Εκκλησιών μας. Ο κόσμος αλλάζει και εξελίσσεται, ωστόσο αυτό που δεν αλλάζει και είναι το πιο σημαντικό είναι η πίστη και ο ρόλος που διαδραματίζει. Κατά τη διάρκεια των αιώνων και επειδή δεν υπήρχε κρατική οντότητα ο λαός μας στηρίχθηκε και πάρα πολύ μάλιστα στο ρόλο της Αρμενικής Εκκλησίας.»

Τον Μάϊο όμως, του ιδίου έτους του 2011, μετά απο σχεδόν τέσσερις μήνες υπομονής, ο δάσκαλός και καθηγητής μας πατέρας Θεόδωρος Ζήσης, γράφει προς τον Μακαριώτατο τα εξής [7]: «Η στοχα ατ το Μακαριωττου, σκεμμνη ξ γνοας, δν γνωρζουμε, πισημνθηκε μσως π τν σοβαρ στοσελδα Θρησκευτικ. Επρεπε, ν ταν ξ γνοας, ν παντσει ᾿Αρχιεπσκοπος κα ν πρει θση στ μεγλο ατ τπημα τς βαπτσεως, τς μεταμορφσεως, τν αρετικν Μονοφυσιτν ες ᾿Ορθοδξους κα τς περιφρονσεως τν ποφσεων τν Αγων Πατρων κα μλιστα σ ππεδο Οκουμενικν Συνδων κα διαχρονικς λειτουργικς κφρσεως. Ατ χι μνον δν γινε, λλ κατ κποιον τρπο πισημοποιθηκε τ λθος ς ρθ μ τν δημοσευση τν σων επε ᾿Αρχιεπσκοπος στ περιοδικ ᾿Εκκλησα, ᾿Επσημον Δελτον τς ᾿Εκκλησας τς Ελλδος, κατ τν πεξηγηματικ διασφηση το ττλου (Ετος ΠΗ - Τεχος 2, Φεβρ. 2011, σελ. 141). (…) Εναι δυνατν, Μακαριτατε, ν εναι ᾿Ορθδοξοι ο ᾿Αρμνιοι, ο ποοι μαζ μ τος λλους Μονοφυστες, π τς πτ Οκουμενικς Συνδους δχονται μνον τς τρες πρτες, κα ρνονται ν μολογσουν τι Χριστς εχε δο φσεις, θεα κα νθρπινη; Ν πον μ τ στμα κα ν γρψουν μ τν γραφδα τν ριθμ δο, δο φσεις;(…)»!!!
Καταλήξαμε μετά απο αυτά τα παρελθοντικά αλλότρια και ΠΣΕ(φτικα) αρχιεπισκοπικά φλυαρήματα και ψευδό-θεσπίσματα να παρατηρούμε στο πρόσφατο εκκλησιαστικό ρεπορτάζ του 2014:
Α] Τον Παναγιώτατο Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο να βάζει εντός του Ιερού βήματος(!) τον Αιρεσιάρχη “Πατριάρχη” των Αρμενίων, και να προσκυνά το Ιερό Ευαγγέλιο, να προσκυνά την Αγία Τράπεζα και να ασπάζεται τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, ενώ φαίνεται, να λάβανε την «ευλογία» του ψευδοεπίσκοπου, Ορθόδοξοι κληρικοί, που ήταν παρόντες!!! [8]
Β] Τον Πατριάρχη της Σερβικής Εκκλησίας κ. Ειρηναίο, ενδεδυμένο με άμφια της Μονοφυσίτιζουσας αιρέσεως, να τιμά τον αιρετικό μονοφυσίτη επίσκοπο!!![9]
Γ] Τον κακόδοξο και αιρετίζοντα Οικουμενιστή, Οικουμενικό Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαίο, να παρακολουθεί, την «θεία λειτουργία», στην Αρμένικη εκκλησία του “Αγίου Σταυρού” στο νησί του Βαν Άκαταρ...! [10]
Δ] Tον άξιο καθαιρέσεως Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο ο οποίος χαρακτήρισε την αναγόρευση του Πατριάρχη των Αρμενίων, σε Επίτιμο Διδάκτορα, και πώς είναι
«ιδιαίτερη τιμή για το τμήμα Θεολογίας, διότι πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό πρόσωπο, όπου συναντώνται η πίστη στο Χριστό...» (εδώ φυσικά μπορεί να σας πιάσει βαρύς ξερόβηχας, πιείτε λίγο νεράκι και ξαναδιαβάστε το οι πτυχιούχοι των Θεολογικών Σχολών, καθώς και οι μή πτυχιούχοι, καθότι μπορεί και ο πλέον άμυαλος, να κατανοήσει, την σημερινή αξία του πτυχίου, των Θεολογικών σχολών...! Εάν οι κακόδοξοι-αιρετικοί και Αιρεσιάρχες, λαμβάνουν, τέτοια τιμητικά Διδακτορικά, απο τις δήθεν Ορθόδοξες Χριστιανικές Θεολογικές σχολές μας, τότε ποιό το μήνυμα στους φοιτητές και στην κοινωνία μας; Να σκίσουμε τότε τα πτυχία μας ή μήπως, να μεταβληθούμε σε αιρετικούς(sic) για να έχουμε ισάξιες και ισόνομες πιθανότητες για τιμητικά διδακτορικά, ακόμα και για βραβεία Νόμπελ;). [11]
Ε] Και τέλος μην ξεχάσουμε, τον πολυαγαπημένο μας σεβάσμιο πρόεδρο της Θεολογικής Σχολής, κύριο Καθηγητή του ΚΑΙΡΟΣκοπισμού: Δηλαδή, του υπέρμαχου και χρήσιμου μαέστρου της Καζαντζακιστικής αιρέσεως και της ανονήτου αθωώσεως, εκ μυρίων βλασφήμων κακοδοξιών, του Διαβολοκαζαντζάκη!..
Επίσης και τον κύριο πρωταγωνιστή, της παράδοξης και κακόδοξης μαεστρικής ιδρύσεως, ελέω “τριάκοντα ευρωαργύριων”, των Μωαμεθανικών σπουδών, με Καισαροπαπιστικά(Λουθηροκαλβινιστικά) αθλία και τραγελαφικά επιχειρήματα, της προτεσταντόπληκτης ακαδημαϊκής νοοτροποίας των, να αναμασά ειδικά για το θέμα μας,
 ως ορκισμένο παπαγαλάκι του Οικουμενισμού [12]:
 «Σήμερα, δεκαπέντε αιώνες μετά το χωρισμό που ακολούθησε τη σύνοδο της Χαλκηδόνας (451), χάρη «στην ιερή τόλμη και το άγιο θάρρος του Διαλόγου μας, που κινείται χωρίς φόβο και πάθος»[5], καθώς σημειώνει ο μακαριστός πατριάρχης Αλεξανδρείας κυρός Παρθένιος, οι δύο εκκλησιαστικές οικογένειες έφτασαν  «παρά την υπάρχουσα διαφορά τους ως προς τη χριστολογική ορολογία και τη διαμετρικά αντίθετη στάση τους έναντι του Όρου της Χαλκηδόνας, […] στο απρόσμενο και εκπληκτικό σημείο όχι μόνο να διαπιστώσουν τη δογματική τους εγγύτητα αλλά και να υπογράψουν κοινά δογματικά κείμενα, με τα οποία διακηρύττεται η κοινή δογματική πίστη και διδασκαλία τους ανά τους αιώνες»[6]. Με τον τρόπο αυτό η διαίρεση  που πηγάζει από την απολυτοποίηση «των ανθρωπίνων», και «είναι πάντα αμαρτία και κόλαση», φαίνεται να δίνει τη θέση της στην ενότητα, που «είναι παράδεισος και αλήθεια»[7]. Ή για να το πω Αγιώτατε, με τα λόγια του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, τα οποία με αγάπη απηύθηνε προς εσάς πριν από  λίγες ημέρες εδώ στην καρδιά της Θράκης, «ατυχείς ιστορικές συγκυρίες, πολιτικοί και όχι μόνο θεολογικοί λόγοι μας χώρισαν. Υπήρξε μία μακρά περίοδος αποξένωσης των Εκκλησιών αλλά τώρα μερικές δεκαετίες […] εργαζόμαστε και συναντιόμαστε για να επανέλθουμε στην πλήρη ενότητα μας…»[8]. Μια ενότητα η οποία είναι θέλημα Θεού, μα καθόλου εύκολη, καθότι απαιτεί κοινό όραμα, αυτοθυσία, μοίρασμα και  γενναιότητα. Θέλει, δηλαδή, κατάφαση στονπολιτισμό της σάρκωσης. Και βεβαίως όταν λέγω πολιτισμό της σάρκωσης, σαφώς αναφέρομαι στο σύνολο  του υλικού και πνευματικού πολιτισμού, χωρίς τις σχιζοφρενικές διαιρέσεις που μας κληροδότησε η οποιαδήποτε νεωτερικότητα[9]....»!!!
Δεν θέλω να αδικήσω τον καλό καθηγητή μου, διότι ήταν μία πολιτικάντικη Οικουμενιστική ομιλία του, μπροστά σε Αρμενίους, αλλά ως επιστήμων δογματολόγος που είναι, γνωρίζει καλύτερα απο όλους μας, ότι η ένωση με τους διαφόρους Μονοφυσίτες και Αρμενίους, θα πρέπει να είναι και να γίνει με εκκλησιολογικές και Αγιοπατερικές-Ευαγγελικές προϋποθέσεις, δηλαδή, «ένωση εν τη αληθεία» και όχι «ένωση εν τω ψεύδη», διότι η προσπάθειες που γίνονται εξ΄όσων γνωρίζουμε, κατευθύνονται ανοήτος αντιεκκλησιολογικώς και αντιεπιστημονικώς εμπαικτικά, προς την δεύτερη ψευδώνυμο και διαβολοειδή «ένωση εν τω ψεύδη»...!
Άρα κύριε Σταμούλη μου, «δουλέψτε» όσο είστε «εν τη ζωή»(;), τα χαϊβάνια, τόσο τους κακοδόξους Αρμενίους όσο και τους Ορθοδόξους ομοπίστους μας, διότι  «εν τη μεταθάνατω ζωή ούκ έστι» μετάνοια, ακαδημαϊκών καιροσκόπων Οικουμενιστών!
Νομίζετε σοβαρά, ότι με τις σημερινές ακαδημαϊκές, ουμανιστικές προϋποθέσεις, των θεολογικών σπουδαστήριων μας, πώς θα κατορθωθεί έστω και μία εν Χριστώ ένωση με κάποιο απ΄τα ετερόδοξα αιρετικά συστήματα;
Νομίζετε φίλτατε, κύριε Καθηγητά, πώς εσείς οι σημερινοί θεολογούντες καθηγητάδες, του μισθολογίου, των εδράνων, και των γραφείων, της μετανεοτερικότητας και μεταπατερικότητας, την οποία:  Σαφέστατα θα εννοείτε, μαζί με τους αγίους Πατέρες μας, μας το ερμηνεύσατε εξάλλου και μας το διδάξατε θεωρητικά, εξ όσων θυμάμαι, αλλά στο πρακτικό επίπεδο..., παρατηρώ δυστυχώς, ειδικά απο μέρους σας, μίαν ισχυρά αντινομία και απαράδεκτη αντίφαση στα διδάγματά σας, τουτέστιν, μεταπατερικότητα άνευ των Θεοφόρων Πατέρων μας, δηλαδή έμπρακτη και μεγίστη, διαβολική αίρεση και κακοδοξία ολκής, τόσο σε επιστημονικό επίπεδο όσο και εκκλησιολογικό! Μήπως λαθεύουμε κάπου; Και εάν ναί, αναμένουμε με χαρά, να μας το υποδείξετε, για να διορθώσουμε τις τυχούσες παρανοήσεις μας! Διαπιστώνουμε δηλαδή, μιά υποκριτική και συμβιβαστική δήθεν «ανωτερότητα», άνευ Πνευματικής αρχοντιάς, έναν οινο-πνευματικό αρχοντοχωριατισμό δηλαδή, μίαν έντονη ακαδημαϊζουσα, εκλελεπτισμένη μάλιστα, υποτίμηση, των Αγίων μας Πατέρων, και ως εκ τούτου προβάλλετε, πώς δύνασθε να διορθώσετε, τις προπατορικές και μεταπατορικές «σχιζοφρενικές διαιρέσεις», της Φίλης Ορθοδοξίας και της εχθρευομένης κακοδοξίας, άνευ του Ορθοδόξου απλανώς θεολογείν, τουλάχιστον, μιας και δεν είστε Θεόπτης ή Φωτισμένος ανήρ, δια της Ακτίστου Φωτιστικής ενέργειες...!
Φυσικά και εμείς αφώτιστοι είμαστε, γι΄αυτό επιλέγουμε την ασφαλή πεπατημένη, ιερά Βασιλική Οδό, του απλανώς θεολογείν Αγιοπατερικώς!
Εάν, κ. καθηγητά της Συμβολικής και Δογματικής ακαδημαϊκής Θεολογίας σας, όντως ακολουθούσατε την ασφαλή Ιερά Οδό, θα εκφράζατε, αυτά τα οποία έκφραζε και κατέγραψε, ο  Μέγας άγιος Φώτιος, και δεν θα αποκρύβατε την αλήθεια των πραγμάτων και ούτε θα αναπαράγατε την κλασική και κακόδοξη στάση, των κακόδοξων Οικουμενιστών!


Η φωτογραφία είναι εκ του ιστολογίου της "Αποστολικής Διακονίας"...!
Άραγε η διακονία των Θεοφόρων Αποστόλων και Πατέρων μας
 ήταν να
αναγνωρίζουσιν και να διακηρύσσουσιν δεξιά και αριστερά
 την ύπαρξη
διαφόρων, πολλών(!!!) άλλων, "Εκκλησιών";
Συγνώμη αλλά τελικά(έχασα το μέτρημα!), πόσες "Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες" υπάρχουν;
Τρείς; Πέντε; Δεκαπέντε; Και μία η Ορθόδοξος Εκκλησία μας,
πόσες στην τελική;


ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:
Νομίζετε, σεβαστοί μου κύριοι καθηγητάδες, πώς είστε γίγαντες, με τον ισχυρό μεν αλλά περιορισμένο δε, γνωσιολογικό εξοπλισμό σας, συγκριτικά, με τον Θεαρχικό Φωτισμό, των αγίων μας Πατέρων;
Πιστεύετε, ότι οι γίγαντες και Μεγίστοι Θεοφόροι Καθηγητές της ερήμου, δεν εκατάλαβαν καλά την κακόδοξη Χριστολογική ορολογία των Αντιχαλκηδονίων και αιρετικών Αρμενίων και την καταλάβατε συγκριτικά εσείς, οι νάνοι και ελάχιστοι μη Θεοφόροι, καθηγητές του γραφείου;
Προσπαθείτε, να μας πείσετε δηλαδή, με άσοφες αντιεπιστημονικές και κακόδοξες εξωεκκλησιαστικές γνώμες, ότι οι Θεοφόροι αγίοι Πατέρες και οι Θεόπνευστες αγίες Οικουμενικές Συνόδοι «προσψαν δικαιολόγητα τν ρετσινιά τν αρετικών;»[12] στους Αντιχαλκηδονίους;
Εάν νοιώθετε πράγματι «εν Χριστώ αδελφοί» με τους φίλους, μη Ορθόδοξους και αιρετικούς Αρμενίους, και αναγνωρίζετε ως ακόμα μία “Εκκλησία”, την Μονοφυσίτικη Αρμενική ομολογία; Τότε, ποιά η οντολογική σχέση σας, με την Θεανθρώπινη, «Μία Αγία, Αποστολική» και Πατερική, Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας;
Δεν γίνεστε περίγελο, στα πέρατα της Οικουμενικής  Ορθοδοξίας μας, μια και εφόσον οι μη Χαλκηδόνιοι Αρμένιοι, αναγνωρίζουσιν και παραδέχονται τον Μονοφυσιτισμό τους, ενώ εσείς προσπαθείτε ανεπιτυχώς και διαβολικώς να τους ορθοδοξοποιήσετε;
Έαν φέρατε αγαπητοί μου, την Σωτηριολογική και γνήσια Χριστιανική αγάπη και όχι, τον Σατανιολογικό αγαπισμό, ο οποίος σερβίρεται,  με κούφια και στείρα αγαπολογία, καθώς επίσης, εάν εκφράζατε πρακτικώς, την Αγιο-Πνευματική αψεγάδιαστη και άδολη:
α΄. Αληθεύουσα-αγάπη εν Χριστώ και
β΄. Αγαπούσα-αληθεία εν Χριστώ
Οι οποίες τίκτουν την ποιμαντική Θεο-Λογική σκέψη και πράξη, δεν θα μας αποσαφηνίζατε και να παραθέτατε, καθώς ωφείλετε, με αυτόν τον παναληθέστατο Ευαγγελικό τρόπο, υπό των πιό πάνω, ζευγαρομένων, βασικών Χριστολογικών «δυοφυσίτικων» προϋποθέσεων, τα Θεανθρώπινα «όρια ά έθεντο οι Πατέρες ημών», προς την κραταιά απλανώς Ορθοδοξούσα, Θεολογική μας μόρφωση-και όχι την υφιστάμενη αιρετική θολο-σκοτίζουσα παραμόρφωση-και οπωσδήποτε, μυριάκις μίλια μακράν της Εωσφορίζουσας, συγκρητιστικής σας αναμόρφωσης;


Με απόλυτο σεβασμό, προς όλα τα ιερά πρόσωπα, της κριτικογραφίας μας, και με μεγίστη ασέβεια στον «ιδεολογικό θεολογισμό» σας

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, “Η αίρεσις, το σχίσμα και η ενδεικνυομένη προς τους αιρετικούς και σχισματικούς ποιμαντική στάσις”, http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=945
“… Η προς τους αιρετικούς ιδία στάσις των ποιμένων της Εκκλησίας δέον να είναι τοιαύτη, ώστε να μη αμβλύνη παρά ταις συνειδήσεσι των μελών της Εκκλησίας, ή και αυτών των ιδίων των αιρετικών την έννοιαν της αιρέσεως, ως όλως ασυμβιβάστου προς την Αλήθειαν της Εκκλησίας και ως προξένου ψυχικής απωλείας. Η αίρεσις είναι όλως αντίθετος της Ορθοδοξίας. Είναι χαρακτηριστικόν ότι ο όρος «Ορθοδοξία» και «Ορθόδοξος» χρησιμοποιείται ουχί σπανίως υπό των Πατέρων (α΄ Γ΄, γ΄ Γ΄ , ζ΄ Β΄ ,7 ε΄ ΣΤ΄, β΄Θεοφ.) εν αντιδιαστολή προς την ετεροδοξίαν, κακοδοξίαν και αίρεσιν. Ουδεμία κοινωνία δύναται να υπάρξη μεταξύ Χριστού και Βελίαρ, τραπέζης Θεού και τραπέζης ειδώλων. Η αυστηρά αύτη στάσις λαμβάνεται δια λόγους εκκλησιολογικής συνέπειας (μία μόνον αλήθεια, εις Χριστός και μία Εκκλησία υπάρχει) και δια λόγους ποιμαντικούς-παιδαγωγικούς.
Εάν οι ποιμένες της Εκκλησίας υιοθετήσουν μίαν συγκρητιστικήν στάσιν έναντι της αιρέσεως, το μεν ποίμνιον θα απωλέση την ομολογιακήν του ευαισθησίαν και ευκόλως θα υποπέση εις την αίρεσιν, οι δε αιρετικοί θα σχηματίζουν την εντύπωσιν ότι δεν απέχουν της Αληθείας και συνεπώς δεν χρειάζεται να μετανοήσουν. Εντεύθεν η λίαν αυστηρά στάσις την οποίαν επιτάσσουν οι ι. Κανόνες έναντι των αιρετικών είναι εις το βάθος φιλάνθρωπος στάσις, τούτο μεν διότι προφυλάσσει το ποίμνιον από την λύμην της αιρέσεως, τούτο δε διότι δίδει νύξεις εις τας συνειδήσεις των αιρετικών προς επιστροφήν αυτών…”

[2] Πρεσβ.  Άγγελος Αγγελακόπουλος, “Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ”, Πρόκειται Α) για την διδακτορική διατριβή του κ. Ηλία Δ. Κεσμίρη με τίτλο «Η Χριστολογία και η εκκλησιαστική πολιτική του Διοσκόρου Αλεξανδρείας», Θεσσαλονίκη 2000, η οποία συμπεραίνει ότι η Χριστολογία του εν λόγω αιρεσιάρχου έπεται αυθεντικά της Χριστολογίας του αγίου Κυρίλλου και ότι οι εναντίον της κατηγορίες για δοκητισμό και ευτυχιανισμό δεν επιβεβαιώνονται από τις σωζόμενες, και Β) για την διδακτορική διατριβή του κ. Ιωάννου Θ. Νικολόπουλου, «Η Χριστολογία του Σεβήρου Αντιοχείας και ο Όρος της Χαλκηδόνος», Θεσσαλονίκη 2002, η οποία επιχειρεί να αποδείξει ότι η Χριστολογία του εν λόγω αιρεσιάρχου είναι σαφώς κυρίλλειος και επομένως ορθόδοξη. Και οι δύο διδακτορικές διατριβές είχαν την εποπτεία και επίβλεψη του καθηγητού της δογματικής κ. Γεωργίου Μαρτζέλου, ο οποίος, σημειωτέον, είναι πρόεδρος των Ορθοδόξων στην Μικτή Επιτροπή του Διαλόγου...”,


[3]  Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, “Περί της «Ορθοδοξίας» των Αντιχαλκηδονίων - Δευτέρα απάντησις στον Καθηγητή κ. Γεώργιο Μαρτζέλο”, http://thriskeftika.blogspot.com/2013/08/blog-post_1221.html
“… Οσάκις όμως ή πίστις είναι το κινδυνευόμενον, οι μοναχοί ομολογούν την πίστιν των, θεολογούν, αντιτίθενται εις τας αιρέσεις και τας κακοδοξίας, στηρίζουν και συμπαρίστανται εις τους αγώνας των Ορθοδόξων Συνόδων και των Πατέρων. Περί του θέματος αυτού υπάρχει ασφαλής παράδοσις της Εκκλησίας ιστορικώς βεβαιωμένη.
Θα αρκούσε το παράδειγμα του αγίου Ιωάννου του Δαμάσκηνου, Πρεσβυτέρου και μονάχου, δια να πεισθή κάθε καλοπροαίρετος ότι έργον του μονάχου δεν είναι μόνον το πενθείν αλλά, όταν χρειάζεται, και το θεολογείν…”.

[4] Γραπτές σημειώσεις Δρ. Λάμπρου Σιάσου, Επιλεγόμενα Φιλοσόφιας, Φιλοσοφία και Πατέρες, Μάθημα 11ον, απο περιοδικό “Θεολογία”, Τόμος 75 Β΄, 2004, σελ. 593-603 και 78 Β΄, 2007, σελ. 471-480. (…) Φοβοῦμαι ὅτι ἡ νοοτροπία νὰ ὑποτιμῶνται οἱ μὴ ἔχοντες πτυχία θεολογίας ὡς «ἐρασιτέχναι» δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν δυτικίζουσαν θεολογίαν τοῦ Βαρλαάμ θεωροῦντος τὴν φιλοσοφίαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην γνῶσιν ὡς προϋπόθεσιν τῆς θεογνωσίας. (...) Κατά συνέπεια εἶναι ἐπιστημονικὰ ἀνεπίτρεπτο νὰ στηριχθοῦμε μονομερῶς στὸ Δαμασκηνό, γιὰ νὰ πληροφορηθοῦμε γιὰ τὴ διδασκαλία τῶν Ἀντιχαλκηδονίων, ὅπως πράττουν δυστυχώς τελείως ἐσφαλμένα καὶ παραπλανητικὰ ὁρισμένοι θεολόγοι καὶ ἐρευνητές, ὅταν ἔχουμε τὰ ἴδια κείμενα τῶν Ἀντιχαλκηδονίων, ὅπου ξεκαθαρίζουν οἱ ἴδιοι τί δέχονται καὶ τί ὄχι...”.

[5] “Συνήλθε η Μικτή Επιτροπή του Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των «(Αρχαίων) Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών»”,  http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/dialogos/dialogos.asp?content=content&main=1993_pros_1.1.htm


[6] Οι "Ορθόδοξοι Αρμένιοι" του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, http://thriskeftika.blogspot.com/2011/01/blog-post_8279.html


[7] Πρωτ. Θεοδώρου Ζήση, “ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ”,
“ (…) Τὸ συγκεκριμένο, πάντως, λάθος τοῦ ἀρχιεπισκόπου μὲ ἐκκωφαντικὸ τρόπο κραυγάζει καὶ ἀποδεικνύει τρία δυστυχήματα τῆς σύγχρονης ᾿Ορθόδοξης Θεολογίας· α) Τὸ περίφημο ἐπιχείρημα τῶν Οἰκουμενιστῶν ὅτι δῆθεν στὶς σχέσεις μας καὶ στοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους δίδουμε μαρτυρία τῆς ᾿Ορθοδόξου πίστεως καταρρίπτεται παταγωδῶς· ὄχι μόνο δὲν μαρτυροῦμε τὴν πίστη, ἀλλὰ ἐγκαταλείπουμε ὅσα οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καὶ ᾿Απόστολοι ἐδογμάτισαν, καὶ ἡ ᾿Εκκλησία διὰ τῶν αἰώνων δὲν ἐπέτρεψε τὴν παραμικρή τους ἀλλοίωση. Οἱ αἱρετικοὶ Μονοφυσῖτες, τοὺς ὁποίους ἐκεῖνοι προσεπάθησαν ἀπὸ ἀγάπη νὰ ἐπαναφέρουν στὴν ᾿Ορθόδοξη πίστη, εἶναι τώρα ᾿Ορθόδοξοι. ᾿Επλανήθησαν λοιπόν, ἔκαναν λάθος οἱ ῞Αγιοι Πατέρες; (…)”

[8] Oικουμενισμός στην Ι. Μ. Θεσσαλονίκης! Ο αιρετικός Πατριάρχης των Αρμενίων ασπάζεται την Αγ. Τράπεζα καθοδηγούμενος υπό του Θεσ/νίκης κ. Ανθίμου!”,

[9] O Πατριάρχης της Σερβικής Εκκλησίας, ενδεδυμένος με άμφια της αιρέσεως, τιμά μονοφυσίτες επισκόπους! [Φωτογραφίες]”,

[10] O Οικουμενικός Πατριάρχης θα παρακολουθήσει την λειτουργία στην αρμένικη (αιρετική) εκκλησία του Αγίου Σταυρού στο νησί του Βαν Άκαταρ”,

[11] Eπίτιμος Διδάκτωρ Θεολογίας ο Πατριάρχης των Αρμενίων”,
http://katanixis.blogspot.gr/2014/09/blog-post_266.html

[12] Οικουμενιστικό ιστολόγιο: “ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ”, Ομιλία: Χρυσόστoμου Σταμούλη, “Το «θαμπό μυστήριο». Οι Αρμένιοι της Θράκης και η ποιητική της συγ-χώρησης” http://blogs.auth.gr/moschosg/

[13] Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης, Εἶναι οἱ Ἀρμένοι Ὀρθόδοξοι; Οἱ θέσεις τοῦ Μ. Φωτίου, Σειρά: Καιρός, Εκδόσεις: Βρυέννιος, σσ. 42.


ΠΗΓΗ: http://aplanostheologen.blogspot.com/