Translate

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΝΟΣ ΓΕΡΟΛΥΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ




ΚΑΤΑ ΤΙΝΟΣ ΓΕΡΟΛΥΚΟΥ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Ἔχει πέσει εἰς τήν ἀντίληψιν μας, τό ἀνόητον καί συναισθηματικόν ἄρθρον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γεράσιμου Φραγκουλυκάκη ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΥΜΕΝΟΙΣ ΥΠΟ ΑΕΡΙΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΗΤΟΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΩΝ πού ὑπεραμύνεται καί δικαιολογεῖται τῶν ἀντικανονικῶν καί συγκρητιστικῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς του, τό Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀλλά καί τῶν ταυτόσημων ἰδικῶν του συγκρητιστικῶν ἐνεργειῶν. Αὐτό δά μᾶς ἔλειπε: ἔμμισθος Κληρικός τοῦ Πατριαρχείου, μέ φιλόδοξες τάσεις διά τινά ἐπισκοποίησιν του, νά μή ὑπεράσπιζεν ἀδιακρίτως πάν πολιτικάντικη καί κακόδοξη ἐνέργεια προερχόμενη ἐκ τῶν Νεοφαναριωτῶν ὁμοφρόνων του.

Ἀκολουθεῖ ἀναλόγως καί ἀνά ἕκαστη παράγραφόν του, τό ἰδικόν μας κριτικόν σχόλιον.

Διά τήν πρῶτην παράγραφον, ἀντιλαμβανώμεθα τοῦτον: Ναί μέν ὅτι δέν θά κάνει τήν χάριν νά ἀπαντήσει σέ ἀνώνυμους σχολιαστές, ἀλλά... τούς ἀπαντάει! Φεῦ τῆς ἀνοησίας!!! Δέν μᾶς ἐνημερώνει ὅμως, τίνες εἶναι οἱ "σοβαρές" ἐκκλησιαστικές ἱστοσελῖδες, ὅπως προσέξωμεν μή πέσουμε εἰς τήν παγίδα των καί τίς μελετώμεν ἀδιάκριτα, καί κατ΄ συνέπειαν πλανηθῶμεν. Τί σόϊ καλός ποιμήν εἶναι αὐτός πού δέν λέγει τά πράγματα μέ τό ὅνομά τους; Τί φοβάται; Θά τόν λιντσάρωσιν οἱ λυκάνθρωποι ἱστολόγοι;

Εἰς τήν δεύτερη του παράγραφον, ἔχομε νά ποῦμεν τά ἑξῆς: Δυστυχῶς, ἐξαπλουστεύει βλάσφημα καί ἐπικινδύνα τό ζήτημα τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως (=Οἰκουμενισμός) καί ἀποκρύβει τήν πάσα ἀλήθεια εἰς τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Οἰκουμενική Κίνησις εἶναι δημιούργημα τοῦ Σιωνισμοῦ, σέ ἀγαστήν συνεργασία τινῶν Προτεσταντῶν καί Ὀρθοδόξων. Εἶναι φανερώτατη, ἡ ἀθεολόγητη καί ἀνιστόρητη, συγκεκριμένη θέσις καί γραμμή του. Ἄν ὑποθέσωμεν ὅτι τῷ ὄντι δέν ὑφίστατο ὁ Οἰκουμενισμός, τότε ἅπαντες οἱ ἀντιοικουμενιστές, πού διαμαρτύρωνται, χρήζωσιν Ψυχιατρικῆς ἀλλά καί Πνευματικῆς βοήθειας, ὑπό τινῶν ἐγκρίτων ἐπιστημόνων, ἀλλά καί Πνευματικῶν ἀνθρώπων, μιᾶς καί θά ὑφίστατο τινά ἀλλόκοτη μαζική παράνοια καί ψευδαίσθησις. Ἔχωσιν ὅμως ἔτσι τά πράγματα; Ἀλλά πῶς νά τό κάνουμεν δηλ., ἄν τῷ ὄντι ὑφίστατο ὁ Οἰκουμενισμός, ὁ ἐν λόγῳ Ἀρχιμανδίτης ψευδολογεῖ ἐνώποιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων. Ἄρα ἀπομένει εἰς τήν ἀντικειμενική ἔρευνα, ἑνός ἐκάστου τῶν Χριστιανῶν, διά νά ἐντοπίσει ποῦ ἔγκειται ἡ ἀλήθεια. Ἕνα βασικώτατον κριτήριον τοῦ ἀπλανῶς καί ὀρθοδόξως θεολογεῖν εἶναι: οἱ Θεοφόροι καί Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τό σημαίνων ἐρώτημα πού προκύπτει εἰς τήν περίπτωσιν εἶναι: ὑφίσταντο Ἅγιοι πού ἔχωσιν ἀγιοκαταταχθεῖ, ἤ ἀναμένεται προσεχῶς ἡ ἀγιοκατάταξις αὐτῶν (μιᾶς καί ἡ ἁγιότητα των, εἶναι ἀδιαμφισβήτητη καί μαρτυρούμενη, ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας) πού νά ἔχωσιν μιλήσει ἀντιρρητικά καί ἀντιαιρετικά κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν τῷ ὄντι ὑφίστατο ἔστω καί ἕνας, τότε ὁ Ἀρχιμανδρίτης τῆς Γερμανίας, ψευδολογεῖ καί εἶναι ἀθεόφοβος λυκοποιμήν. Εἶναι ἀθεόφοβος, διότι ἀφήνει ἐμμέσως πλήν σαφῶς, τό ἀθεόφοβον καί ἀθεολόγητον νόημα, ὅτι ὅσοι Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐκφράζουσιν ἀντιρρητικόν καί ἀνατιαιρετικόν λόγον, κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δέν εἶναι σοβαροί Ἅγιοι, ἀλλά εἶναι ἐν τῇ σαχλῇ Νεοφαναριώτικῃ εἰρωνίᾳ, "σούπερ-ὀρθόδοξοι" μέ ψευδαισθήσεις, δηλ. πλανεμένοι. Ἐξάπαντος οἱ ἀντιοικουμενιστές, ἐξ ὅσων τούς ἔχω μελετήσει, φέρωσιν ἀδιάλειπτα καί ἀδιάσειστα Πατερικά  ἐπιχειρήματα, ἐκ τινῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καί Ἁγίων Πατέρων πού πολέμησαν σφόδρα, τό ἀντίχριστον θηρίον τοῦ Συγκρητισμοῦ-Οἰκουμενισμοῦ.  Μάλιστα καί οἱ Οἰκουμενιστές φέρωσιν Πατερικά ἐπιχειρήματα, ἀλλά ὡς ἐπί τό πλείστον, ἔχωσιν ἀναιρεθεῖ καί ἀνασκευασθεῖ ἄπαντα, ὑπό τῶν ἀντιοικουμενιστῶν, καί ἔτσι κατά θεολογική νομοτέλεια, μένωσι καιρόν τώρα, βαθιά ἐκτεθειμένοι, ἀλλά καί νυκτωμένοι, εἰς τό διαβολόπνευστον ἔρεβος τοῦ πολυ-αἱρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅ Διάβολος, ὡς μέγας ἀποφατικός θεολογῶν, ἐφαρμόζει ἄριστα τήν σατανική στρατηγική του: διδάσκοντας μας πρώτιστα, τήν ἀνυπαρξία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τοῦ ἰδίου. Ὅταν, ἀποδεχθῶμεν ἀβασάνιστα τέτοιον πονηρόν λογισμόν, τότε ἐάλῳ ὁ ἄνθρωπος. Τά ταυτόσημα ἐπισυμβαίνωσιν καί μέ τάς Αἱρέσεις. Ὁ πατήρ τῶν Αἱρέσεων, χρησιμοποιώντας ταλαίπωρους Κληρικούς καί θεολόγους, τούς μεταμορφώνει σέ περίφημους κράχτες, διαβολοκήρυκες καί πιόνια του, περί τῆς δῆθεν ἀνυπαρξίας τῶν αἱρέσεων.

Στά περί τῆς τρίτης παραγράφου, δηλώνομε τοῦτον: Δέν ὑφίστατο ἐκ δογματικῆς καί ἀκριβῆς ἀπόψεως, ὁ ὅρος "Μήτηρ Ἐκκλησία". Καταχρηστικῶς καί βάσιν τῆς ὑμνολογικῆς ἱερᾶς Παραδόσεως, Μήτηρ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἰεροσολύμων. Τά παραμύθια νά τελειώσωσιν σήμερα. Τά περί "πουλημένων" καί ξεπουλημένων, εἶναι κουβέντες περί τινάς καφενολογίας. Ἀντί νά προβληματιστεῖ ὁ ἐν λόγῳ Κληρικός,  δυστυχῶς, τά βάζει μέ ὅσους Χριστιανούς διαμαρτύρονται. Ἄς δώσει τότε τό καλόν παράδειγμα καί νά πάψει ἐπί τέλους ἐξ ἀρχῆς νά εἶναι προκλητικός Κληρικός. Ὅταν ὑποτιμά καί ὑβρίζει ἀντιοικουμενιστές, θεωρεῖ ὅτι κάνει ἔργον, καί εἶναι ὁ καλός ποιμήν, ὅταν ὅμως τά πρόβατα βελάζωσιν διά τινές ἀντικανονικές ἐνέργειές τῶν ὅμοφρόνων καί τοῦ ἰδίου, θεωρεῖ καί πάλιν, προβληματικά τά πρόβατα. Αὐτή εἶναι ἡ εἰδεχθής "λογική" τῶν Οἰκουμενιστῶν. Κανεῖς δέν δύναται νά τούς μεταβάλλει τό νοσηρόν καί κακόδοξον φρόνημα, μιᾶς καί ἡ αἵρεσις τοῦ Συγκρητισμοῦ, εἶναι μέχρι μυελῶν τῶν ὀστῶν, "σάρξ ἐκ τῆς σαρκός" των καί "πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος" των. Δηλαδή τοῦ πονηροῦ πνεύματος. Ὅσα ὅμως χιλιόμετρα καί νά κόψεις διά τινά διακονία σεβαστέ μου Κληρικέ, ὅσον δέν παραδέχεσε καί δέν πολεμεῖς ἀντιρρητικά καί ρωμαλέα τήν σύγχρονον Παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἰς "μάτην ἐκοπίασες". Μή σᾶς ἀναφέρω, ὅτι καί ὁ διώκτης τῆς Ἐκκλησίας Σαῦλος, ἐθεωροῦσεν, ὅτι ἐδιακονοῦσεν τόν Ἀληθινόν Θεό, μέ τίς ἀνάλογες βίαιες ἐκδηλώσεις τῶν Σιωνιστῶν Ἑβραίων, κατά τῶν Χριστιανῶν. Ὅταν ἐφωτήσθη ὅμως, ἐσυνεδητοποίησεν, ὀντολογικά, τήν αἱρετική καί κακόδοξον στάσιν του. Ἄρα οἱ Οἰκουμενιστές καί Συγκρητιστές, εἶναι γενικῶς ἀφώτιστοι, χωρίς νά ὑπονοῶ, ὅτι εἰς τόν ἀντίποδα τοῦ ἀντι-οἰκουμενισμοῦ, ὅτι εἶναι ἅπαντες κεκαθαρμένοι ἐκ τῶν παθῶν τους καί φωτισμένοι. Ὑφίσταντο ὅμως, ἅγιοι καί χαρισματικές φυσιογνωμίες, κοιμηθέντες καί ζώντες, πού εἶναι ἀδιαφιλονίκητα φωτισμένοι καί θεοφόροι, ὥστε νά σφραγίζεται ἐνθέως ὁ ἀντιοικουμενιστικός ἀγῶν. Ἐνῶ ἀπό τήν ἄλλη, στήν αἱρετική παράταξην τῶν Οἰκουμενιστῶν, δέν ὑφίσταντο φωτισμένοι, οὔτε καί ἕνας, πολλῷ μᾶλλον Ἅγιος καί Θεοφόρος, μία μεγίστη Ἁγιολογική ἀπόδειξις, τῆς σατανικῆς πλάνης των. Ἄρα λοιπόν, τά χιλιόμετρα πού διανύει πρός διακονία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι κριτήριον ἀπλανοῦς θεολογίας. Ἑκατοντάδες χιλιόμετρα ἔκοβεν λ.χ. καί ὁ πατριάρχης Σεβῆρος ἤ καί ὁ Πρεσβύτερος Ἄρειος... διά νά "κατηχήσωσιν" μέ τίς αἱρέσεις των, τό τότε πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως εἰς τό τέλος τῆς ἡμέρας, αὐτός ὁ κόπος των δέν πιστοποιοῦσεν διόλου, ὅτι ἡ διακόνια των ἦτο ἐν Χριστῷ, καί ἀπλανῆς, ἀλλά ἦτο προσηλυτιστική ἐνέργεια πού ἀλλοίωνε σέ βάθος τήν Θεογνωσία καί Θεοδρομία τῶν πιστῶν.

Ἐπίσης εἰς τήν τέταρτη παράγραφον: γίνεται φανερόν μέ βάσιν ἐτοῦτην τήν ἐκπληκτική πρότασιν "Ούτε είναι δουλειά μας να τους πούμε τι είναι αυτοί", τό ἐκκοσμικευμένον, τό μή ἀγαπητικόν καθῶς καί τό ἀντιευαγγελικόν πρόβλημα, τῶν Κληρικῶν, πού ὑπεραμύνονται τόν  ἐωσφορικόν Συγκρητισμό. Ἐξάπαντος, οἱ Προφήτες, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Θεοφόροι Πατέρες, δέν εἴχασιν κόμπλεξ ἤ δειλία,  ὡς πρός τό νά διατυπώνουσιν μέ Προδρομική παρησίαν, εὐθυτενῶς καί εὐθαρσῶς, ὡς πρός τό "τί εἶναι αὐτοί" οἱ Ἕλληνες εἰδωλάτρες καί οἱ ἀντίχριστοι Ἰουδαίοι, εἰς τάς σωρηδόν ἀλλοεθνεῖς χώρας πού ἐδράσασιν, ἱεραποστολικῶς. Διότι ἁπλούστατα ἐνεργούσασιν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί ἐφαρμόζασιν μέ ἀκρίβειαν τήν Θεανθρώπινη ἐντολή "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη..."! Ἄν ὅμως οἱ Ἀπόστολοι ἐφαρμόζασιν τό ἀνόητο, ἐξ Εὐαγγελικῆς ἀπόψεως, μότο τοῦ πατρός Γερασίμου, πολύ ἀμφιβάλλω, ἄν θά εἴμεθα Χριστιανοί τήν σήμερον. Ἄν δέν εἶναι δουλειά τινός ὀρθοδόξου Κληρικοῦ καί διαδόχου τῶν Ἀποστόλων, νά ἐφαρμόσει, ἱεραποστολικά, εἰς ἀλλόδοξα καί ἐτερόδοξα ἔθνη, τό θεανθρώπινον λεθχέν: "διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν ΠΑΝΤΑ ὅσα ἐνετειλάμην ὑμίν", σημαίνει μᾶλλον, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ Κληρικοί, εἶναι ἄθεοι, ἄπιστοι καί αἱρετικοί λυκοποιμένες, ἄνευ τινάς βαθιᾶς ἐμπιστοσύνης ὡς πρός τήν ὑπόσχεσιν Αὐτοῦ: "καί ἰδού ἐγώ μεθ΄ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος"! Ἄν δέν εἶναι ἡ ἀποστολή καί ἡ δουλειά τῶν Νεοφαναριωτῶν Κληρικῶν, ἐξάπαντος νά ἐπανευγγελίσωσιν ἐν Χριστῷ, τά ψευδο-χριστιανικά ἔθνη, καί δή τοῦτο τό ὁμολογῶσιν μέ περρήσιον θράσσος, ὅτι ἄκουσον-ἄκουσον δέν εἶναι ἡ δουλειά των, τότε εἰς μάτην τό φῶς τοῦ Φαναρίου, μιᾶς καί ἀποδεικνύεται τῷ ὄντι κάλπικον καί ψεύτικον φῶς, κτιστόν φῶς, φῶς ἐσκοτισμένον, ἐωσφορικόν φῶς. Φαίνεται ὅτι οἱ Κληρικοί τοῦ Πατριαρχείου μας, δέν ἔχωσιν ἀντιληφθεῖ, ὅτι ὁ Συγκρητισμός, εἶναι: ὅτι ἡ σκουριά διά τό σίδηρον, καί ἡ ὑγρασία διά τό ξύλον. Μπορεῖ οἱ ἐν Χριστῷ ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας εἰς τήν Γερμανία, νά μή ἔγιναν "Ρωμαιοκαθολικοί""Εὐαγγελικοί", ἀλλά αὐτό δέν εἶναι σοβαρόν ἐπιχείρημα, ὅτι καί  γνωρίζωσιν ἐμπειρικά καί μέ ἀκρίβεια τήν Ὀρθόδοξη Πατερική Πίστη μας, μιᾶς καί ἐξ αἱτίας τινῶν ψευδοπροφητῶν, δηλ. τῶν προβατόσχημων ποιμένων, ἀπαμβλύνωσιν τάς συνειδήσεις αὐτῶν, διά τῆς δῆθεν ἀνυπαρξίας στά περί τῆς Παγκόσμιας προέλασης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅταν οἱ Αἰρετικοί μιλούσαν διά Χριστόν, ἔμπροσθεν τῶν Ἀποστόλων, Προφητῶν καί Ἁγίων, τίνα ἦτο ἡ ἀντίδρασις Αὐτῶν; Δέν ἀντιλαμβάνεται ὁ π. Γεράσιμος, ὅτι στό ἐν λόγῳ σημεῖον ἔγκειται ὁ ὕπουλος Οἰκουμενισμός, μιᾶς καί ἄλλον Χριστόν πιστεύωσιν οἱ Παπικοί, ἄλλον οἱ Προτεστάντες καί ἄλλον οἱ Ὀρθόδοξοι; Πολλῷ μᾶλλον, καί μή κακοφανεί τοῦτο πού θά πῶ, ἄλλον Χριστόν πιστεύωσιν καί οἱ προπαγανδιστές τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ποῦ καί πῶς ἀκριβῶς, θά μποῦσιν πρακτικά, τά ὅρια καί ἡ σημαίνουσα διάκρισις, μεταξίν τοῦ ἑτερόδοξου Χριστιανισμοῦ, μετά τοῦ Ὀρθοδόξου, ὅταν οἱ ὀρθόδοξοι Κληρικοί σιωπώσιν καί συμμετέχωσιν, εἰς διαφόρους Συγκρητιστικές ἐνέργειες; Μήπως ᾆρά γε, δέν ἔχει ἀπαντηθεῖ τοῦτον τό ἐρώτημα, ὑπό τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων μας Πατέρων; Ἀσφαλῶς καί σαφῶς πατέρα Γεράσιμε, ἅλλος εἶναι ὁ Χριστός τοῦ Παπισμοῦ, τοῦ Λουθηροκαλβινισμοῦ, τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,  τοῦ Θεοσοφισμοῦ, καί Ἕνας ἄλλος εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Κύριος  τῆς Δόξης, τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας Τοῦ. Ἄν πιστεύαμεν στόν ἴδιον ἀκριβῶς Χριστόν, δέν θά εἴχαμεν οὐδεμίαν διαίρεσιν, αἵρεσιν, σχίσματα, διαφορές θεολογικές κ.λπ., ἀλλά μᾶλλον θά εἴχαμεν καί πλήρην Κοινωνία ἀναμεταξύ μας, πράγμα τό ὁποῖον, προωθεῖται ἀνύστακτα ἵνα μᾶς ἐμπεθωθεῖ  ὑπό τῶν ἀξιοθρήνητων πανθρησκειακῶν Οἰκουμενιστῶν. Γιά νά ἀποφανθεῖ ὅμως ἡ Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία καί νά χαρακτηρίσει τελεσίδικα κάποιον σύστημα ἤ ἄνθρωπον, ὥς αἵρεσιν καί αἰρετικόν, γίνεται ἱερός πόλεμος καί ἰσχυρός ἀγών, μέχρι τελικῆς πτώσεως εἴτε τῶν μέν εἴτε τῶν δέ.  Ἄρα λοιπόν ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ (ἀντιοικουμενιστές) ἀντιμάχεται σαφῶς σφόδρα, τούς αἱρετικούς ἐκκλησιαστικούς (Οἰκουμενιστές), ἄχρι καιροῦ βέβαια, μέχρι νά ἔρθει τό πλήρωμα τοῦ χρόνου καί νά εὐδοκήσει ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας μας, νά καταδικασθεῖ ἡ παναίρεσις τοῦ αἰῶνος. Ἐξάπαντος ἡ τελεσίδικη καταδικαστική ἀπόφασις, δίδεται ὑπό τῆς Κεφαλῆς, καί τό Σῶμα ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί ἐν Συνόδῳ κρίνει, δικάζει, καταδικάζει καί ἔτσι ξεκαθαρίζει ὁλοσχερῶς τήν ὑπόθεσιν. Τό ὑγιές Σῶμα, ἁπλῶς, πράττει τόν ἀπ΄ ἀρχῆς "ἀνοσοποιητικόν" ἀγώνα του, καθῶς τέτοιαν ἐντολήν καί ἀποστολήν, ἔχει, ὅπως ἀποβάλλει καί πολεμήσει τόν ὅποιον "κακοήθην ὄγκον", δηλ. τῆς ἑκάστοτε Αἱρέσεως. Ποίος ἀνόητος δύναται νά πεῖ: μά γιατί τό ἀνοσοποιητικόν σύστημα, πολεμεῖ καί μάχεται ἐξ ἀρχῆς, τά καρκινικά κύτταρα, πολύ πρό τῆς ἐπίσημης διαγνώμης καί διάγνωσις ὑπό τινός ἰατροῦ ἤ καί τοῦ ἰατρικοῦ συμβουλίου; Πολλοί! Καί ὄμως οἱ Οἰκουμενιστές, ἀνόητοι καί συσκοτισμένοι ὑπό τῆς πλάνης τοῦ ἐπάρατου Οἰκουμενισμοῦ, σοφιστικῷ τῷ τρόπῳ προσπαθῶσιν, νά μᾶς πείσωσιν, ὅτι Ἐκκλησία εἶναι μόνον, ἡ Διοίκησις τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Σύνοδος των Ἱεραρχῶν, ὁ Κληρικαλισμός δηλαδή. Καί ὅτι ἄν δέν ἀποφασίσωσιν αὐτοί, δέν ἔχωμεν δικαίωμα (sic) νά διαφυλάξωμεν τήν Πίστη μας. Ἄστοχα φληναφήματα ὑπό τινός ἀναξίου Κληρικοῦ, πού δέν ἔχει διδαχθεῖ ἐμπειρικά, τί ἐστί Ἐκκλησία. Ἡ ἀλήθεια ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, δύναται  νά ἐκφασθεῖ καί μεμονομένα [παραθέτομεν τινά ἀπόδειξιν πρός τό τέλος, ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας τοῦ ὁσίου πατρός Γεωργίου Φλωρόφσκυ], βεβαίως ὑπό τινῶν Χαρισματικῶν προσωπικοτήτων, δηλ. καί ἄνευ Ἐκκλησιαστικῆς Συνόδου. Ἔχει ἀποδειχθῆ, ὅτι ἡ νεο-Ἐκκλησιολογία τῶν νεο-Φαναριωτῶν εἶναι πολυ-αἱρετική. Οἱ Νεοφαναριώτες ὅμως, ἐπειδή ἀπαξιώνουσιν σαφῶς, τήν Δογματική Πατερική Διδασκαλία, εἰς τόν βωμό τῶν ἰδιοτελῶν καί πολιτικάντικων παιγνίων καί κριτήριων τους, θεωροῦσιν, ὅτι ἐπειδή ἔχωσιν τήν Διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι εἶναι καί οἱ μοναδικοί ἐκφραστές Της, καί ἐπειδή ἐνεργῶσιν ἔτσι, διαχρονικά ἐπί ἕνα αἱῶνα, λοιδωρῶσιν ἀπό καθέδρας  τούς ἐχθροῦς τους, ὀρθοδόξους ἀντιοικουμενιστές.

Πέμπτον: Εἶναι ἄκρως τραγελαφικόν τό ψευδοεπιχείρημα τῆς πέμπτης παραγράφου, μιᾶς καί οἱ ἁπανταχοῦ Οἰκουμενιστές εἶναι: οἱ κατά κόρον βολεμένοι. Τά περί νοσηροῦ "Γεροντισμοῦ", εἶναι μᾶλλον δύσκολον νά ξεπερασθεί ἡ μόδα του, μιᾶς καί γυροβολνῶσιν καί εἰς τάς Γερμανίας πολυποίκιλοι Γέροντες. Ἄρα δέν εἶναι ἐνδοελλαδικόν τό πρόβλημα. Λόγου χάριν ὁ Γέρων Μητροπολίτης Περγάμου ὁ κύριος Ἰωάννης Ζηζιούλας εἶναι τῷ ὄντι τό  μέγα πρότυπον (!) τοῦ νοσηροῦ οἰκουμενιστικοῦ Γεροντισμοῦ. Τόν ὁποῖον ἀκολουθῶσιν πιστά καί ἀδιάκριτα πάμπολοι Νεορθόδοξοι. Ὁ Γέρων Μητροπολίτης κύριος Ἀθανάσιος Νεοβατοπαιδινός ἤ καί Μαχαιριώτης, ὑπεστήριξεν ἄν θυμάστε καλῶς, πρό καιροῦ, εἰς τά Γερμανικά ἐδάφη, δηλ.  εἰς τό Ντόρτμουντ, τόν Οἰκουμενισμόν καθῶς καί τούς οἱκουμενιστές Ἐπισκόπους, ἐνῶ μόλις πρόσφατα εἰς τήν ἐν Κύπρῳ (καθ)ἔδρα του μετεβλήθει γραπτῶς... σέ σφοδρός ἀντιοικουμενιστής! Καλά, μά τόσον καιρόν, ποῦ ἦτον; Δέν εἶναι Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ σχεδόν... 20 χρόνια;(!) Τά ἀκριβῶς παρόμοια, δέν ἔπραξε εἰς τήν Γερμανία, καί ὁ πολύς Γέρων Νίκων ὁ Νεοσκητιώτης; Τά ταυτόσημα (σέ ἀντίθετη φορά, συγκριτικά, μετά τοῦ Σεβ. Λεμεσοῦ), πράττει καί ἐνεργεῖ, ὁ Νεοβατοπαιδινός Γέρων Ἐφραίμ (στό παρελθόν καταδίκασε γραπτῶς, τίς συμπροσευχές, ἔπειτα εἰς ἑτεροχρονισμένη περίοδον, διδάσκει προφορικά, ὑπέρ (!) τῶν Συμπροσευχῶν μετά τῶν Αἱρετικῶν) κ.ἄ. σύγχρονοι ἐν ζωῇ Γέροντες, πού δυστυχῶς ἀλλοιώνουσιν, διά ἰδιοτελεῖς λόγους, τήν Πατερική Διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας εἰς τό ὄνομα δῆθεν τινάς "κατ΄οἰκονομίας", γεγονός πού δέν ἐπισυνέβαινεν τέτοιον οἰκτρόν καί παμπονηρόν φαινόμενο καί γεγονός μέ τούς σύγχρονους κεκοιμημένους Ἁγίους Γέροντες, π.χ.: Φιλόθεον Ζερβάκον, Μάρκον Μανώλη, Χαράλαμπον Βασιλόπουλον, Ἐφραίμ Κατουνακιώτη, Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον, Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην, Παΐσιον Ἀγιορείτην, Γερμανόν Σταυροβουνιώτην, Ἰωάννην Ρωμανίδη, Δημήτριον Παναγόπουλον κ.ἄ.

Διά τήν ἕκτην παράγραφον νά ἐρωτήσομεν, προβληματιζόμενοι, τόν σεβαστό Κληρικόν: ᾎρά γε, εἶναι φυσικόν νά ὑπεραμύνεται, ἀδιάκριτα, τίς κακόδοξες καί ἀντικανονικές ἐνέργειες τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως; Τό πατριαρχεῖον, ἤ μήπως τό ἱερόν Εὐαγγέλιον τάχθηκεν νά ὑπηρετήσει; Καί ὄταν τό πατριαρχεῖον λαθεύει καί πλανεύει, θά τό ὑπηρετεῖ, ὡς ἄλογος καί ἀνόητος ποιμήν; Τίνα διδασκαλίαν μᾶς παρέδωσαν, ἐπ΄ αὐτοῦ, οἱ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας; Μᾶλλον τήν ἀγνοεῖ ὁ ἀδιάβαστος ποιμήν τῆς Γερμανίας. Ἐξάπαντος πατέρα Γεράσιμε, ἐμεῖς προσωπικά, ὅσες φορές ἀσχοληθήκαμε ἤ καί διαλεχθήκαμε γραπτῶς μαζί σας, ὑπογράφομε τά σχολιασθέντα καί γραφθέντα μας. Ἄρα ἀποκρύβετε μίαν ἀκόμη πραγματικότητα, ὅτι σᾶς κατηγορῶσι εὐθαρσῶς καί ἐπώνυμοι ἄνθρωποι.

Εἰς τήν ἕβδομον παράγραφον του, ὁ καλός Κληρικός, ἀντί νά ἀγανακτεῖ ἱερῶς καί δικαίως, κατά τῶν αἱρέσεων καί τῶν αἱρετικῶν, ἀγανακτεῖ ὁ ἄφρων, μέ ἠλίθιαν ἐπιχειρηματολογίαν, κατά ὅσους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς ἐπικρίνωσιν  τόν Οἰκουμενισμόν καί τούς ὀπαδούς του. Οἱ ἀντιοικουμενιστές ἀδελφοί μας, σαφῶς καί δέν πολεμῶσι τόν πολυσέβαστον χιλιόχρονον θεσμό, τοῦ ὅποιου Πατριαρχείου· ἀλλά μάλιστα πολεμῶσιν τίς αἱρετικές ἰδεολογίες καί τίς σατανικές θεολογίες τῶν ἐκπροσώπων καί Προκαθημένων τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Πατριαρχείου Κων]Πόλεως. Ἄρα ἐν κατακλείδι, σκόπιμα διαστρέφει, τήν ἀναντίρρητον διάκρισιν καί διαφορά: θεσμοῦ, καί ἐκπροσώπων τοῦ θεσμοῦ. Τά πρόσωπα δύνανται, ἀποδεδειγμένα καί διαχρονικά, νά λαθεύωσιν, ὁ ἱερός καί πατριαρχικός θεσμός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι: ὁντολογικά ἀλάθητος. Ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, μᾶς καταγράφει ἀρκετές, δεκάδες καί ἑκατοντάδες, αἱρετικῶν Πατριαρχῶν-Μητροπολιτῶν-Πρεσβυτέρων κ.ο.κ.!

Εἰς τήν ὄγδοον παράγραφον, ὁ π. Γεράσιμος,  φανερώνει τόν οἱκουμενιστικό οἴστρον του, καί ἀσκεῖ  ἄδικον καί ἀνίερον πολεμική, κατά τινῶν ἁγίων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας μας, πού μάχονται τήν Παναίρεσιν τοῦ αἱῶνα! Οἱ ἐν λόγῳ ἀντιοικουμενιστές ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, μᾶλλον δέν γνωρίζωσιν ἀπό ἐμπειρική Πατερική Θεολογία, καί γνωρίζει πιθανόν ἕνας ἐκ τῶν ἀθλίων φερεφῶνων καί ἀρχιμανδριτῶν, πού διαστρέφουν ἐντεταλμένα, τά ὅρια τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας; Τόσον πολύ διψά ἵνα ἀνεληχθεῖ σέ ἐπισκοπικόν θρόνον, ὁ λεγάμενος καί Φραγκοκοτοπουλάκης, ὥστε νά πολεμεῖ ὁμολογητές ἐπισκόπους πού ὀρθοτομῶσιν τόν λόγο τῆς ἀληθείας; Πόσον θράσος χρειάζεται νά ἔχει τις Ἀρχιμανδρίτης τοῦ Πατριαρχείου, ὡστε νά προσπαθεῖ, νά ὑποδείξει σέ Ἐπισκόπους, τόν Ἐκκλησιολογικόν ῥόλον τους; Ἀπό πότε οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἔχωσιν τινά μονοσήμαντη ὑποχρέωσιν,  σέ θέματα Πίστεως, νά τακτοποιῶσιν τέτοια ζητήματα, μόνον εἰς τά (περι)ὅρια τῆς ἐπαρχίας των; Μήπως ὁ π. Γεράσιμος θά ἐπιθυμοῦσεν νά τούς ἐγκλείσει καί φυλακίσει καί σέ τινά σπήλαιον ἵνα μή μιλῶσιν; Τόσον πολύ τόν ἐνοχλεῖ πού ὁμιλῶσιν οἱ ἀντιοικουμενιστές Ἐπίσκοποι; Εἶναι μία ἀκόμη, τρανώτατη ἀπόδειξις, ὅτι ὁ π. Γεράσιμος εἶναι ἕνας ἀκόμη, δυστυχῶς,  ὀρκισμένος καί μυημένος μέχρι τόν λαιμό, εἰς τήν ἐωσφορική ἰδεοληψία τοῦ Συγκρητισμοῦ. Κατά τά ἄλλα δέν ὑπάρχει Οἰκουμενισμός, ὅπως δέν ὑπάρχει ὁ Διάβολος, σύμφωνα μέ τινές Μεταπατερικές ἄλλες θεωρίες. Ἀσφαλῶς ὅμως, πατέρα Γεράσιμε, μᾶς δημιουργεῖτε πρόβλημα. Τό πρόβλημα πού μᾶς δημιουργεῖτε εἶναι: ὅτι δηλητηριάζετε συντεταγμένα, μέ τά πανθρησκειακά, πυρηνικά ἀπόβλητα τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, τά ἐν Χριστῷ ὀρθόδοξα ἀδέλφιᾳ μας εἰς τήν Γερμανία ἀσκώντας κατάχρησιν τινᾶς "πνευματικῆς" ἐξουσίας, πού διαστρέφει τό ἱερόν Εὐαγγέλιον. Ἄρα κινδυνεύωσι σοβαρά, τά ἐν Χριστῷ ἀδέλφια μας, πού σᾶς ἐμπιστεύονται ἀδιάκριτα· γι΄ αὐτόν τόν λόγο ἔχωσι ὑποχρέωσιν οἱ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι καί ἄλλοι ποιμένες ἤ καί θεολόγοι ἀνά τήν Οἰκουμένη, ὅπως σᾶς δημιουργήσωσιν  σοβαρώτατον πρόβλημα καί μείζονα κρίσιν συνειδήσεως, ἵνα προβληματιστεῖτε βαθέως, καί τελικῶς ἐγκεντρισθεῖτε εἰς τήν ἀδιάφθορη καί ἀνόθευτη ἱερά Παράδοσιν τῶν Ὀρθοδόξων. Σαφῶς καί κινδυνεύωσιν οἱ ἁπανταχοῦ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί δή τῆς Γερμανίας, πιστεύοντες εἰς τά νεοεποχήτικα διατάγματα καί πλανεμένα δόγματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τέλος εἰς τήν ἐπιλογική του παράγραφον, ἔχομεν τόν λογισμόν: ὅτι σαφῶς καί τό Φανάριον ἦτον καί εἶναι μαρτυρικόν. Μόνον πού τά τελευταία 100 χρόνια σχεδόν, ἐξ αἰτίας τῶν διαχρονικῶν ἐκπροσώπων του, π.χ. ἀπό τόν πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη (1918) ἄχρι τοῦ νῦν, δέν μαρτυρεῖ, τήν ἀλήθεια τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἀλλά εὐαγγελίζεται, τινά ἔτερον εὐαγγέλιον ὑπό τινός παμπόνηρου ἀγέλλου τοῦ Σατᾶν, ἐκείνου πού φέρει ἀπό τήν πρό Χριστοῦ ἐποχήν τόν δόλιον Συγκρητισμόν. Ἄρα ἐν κατακλείδι, οἱ αἱρετίζοντες Νεοφαναριώτες Κληρικοί καί θεολόγοι, αὐτοτραυματίζωσιν ἀνεπιγνώστος καί μέ ζῆλον, μή κατά Χριστόν, τόν ἱερόν θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, καί ἄρα κανεῖς ἐξωτερικός "ἐχθρός" δέν δύναται νά προσθέσει τινά μαρτύριον εἰς τήν πλάτην του, πλήν τῶν ἐνοίκων καί ἀνάξιων ἐκπροσώπων του. Ἔπαψε μάλιστα πρό πολλοῦ, νά ὀδηγεῖ καί νά φωτίζει, καί οὐδεῖς νόρμαλ ἄνθρωπος ἀποπειράται νά σβήσει, τινά φανάριον ἤ λυχνία, πού εἶναι τῷ ὄντι σβησμένον, ἤ ἔστω τρεμοσβησμένον.


Κοντολογίς ἐννοεῖται, πῶς τό μέγα οἰκουμενιστικόν παραλήρημα τοῦ πατρός Γερασίμου Φραγκολατινικάκη ἐκ τῆς Γερμανίας γίνεται σαφῶς, διά τήν ρωμαλέα ἀντίδρασι τῶν ἀντιοικουμενιστῶν τῆς ἱερᾶς Συνάξεως Ἐπισκόπων, Κληρικῶν, Μοναχῶν, θεολόγων καί λαϊκῶν πιστῶν, διά τό μείζον ζήτημα τῆς Παγκακόδοξης Συνόδου. Γιά ὅσους ὅμως ἀδημονῶσιν, μέ φροῦδες καί στεῖρες ἐλπίδες, τήν Νέα Ληστρική Σύνοδον τῶν Οἰκουμενιστῶν, εἰς τήν Κρήτην, ὁ ὅσιος Γέρων Γεώργιος Φλωρόφσκυ, Διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, καί προσωπικός δάσκαλος τοῦ μακαριστοῦ ὁσίου Δογματολόγου Ἰωάννου Ρωμανίδη, μᾶς διδάσκει: 


Ἡ καθολική ἐμπειρία μπορεῖ νά ἐκφρασθῆ ἀκόμη καί ἀπό λίγους, ἀκόμη κι΄ ἀπό μεμονωμένους ὁμολογητές τῆς πίστεως· καί τοῦτο ἀρκεῖ.  Κατ΄ ἀκρίβειαν, γιά νά γίνουμε ἰκανοί νά ἀναγνωρίζουμε καί νά ἐκφράζουμε τήν καθολική ἀλήθεια, δέν χρειαζόμαστε οἰκουμενική, παγκόσμιο σύναξι καί ψήφους· δέν χρειαζόμαστε ἀκόμη καί "Οἰκουμενική Σύνοδο". Ἡ ἱερή ἀξία τῆς Συνόδου δέν κεῖται στόν ἀριθμό τῶν μελῶν, πού ἀντιπροσωπεύουν τίς Ἐκκλησίες τους. Μιά μεγάλη, "οἰκουμενική" Σύνοδος, μποροῦσε ν΄ ἀποδειχθῆ μιᾶ "σύνοδος ληστῶν" ("lactrocinium"), ἀκόμη καί ἀποστατῶν... Πλῆθος ἐπισκόπων, "numerus episcoporum", δέν λύνει τό πρόβλημα. Οἱ ἱστορικές καί πρακτικές μέθοδοι γιά νά ἀναγνωρίση κανείς τήν ἱερή καί καθολική παράδοσι μπορεῖ νά εἶναι πολλές... ἡ ἀλήθεια μπορεῖ νά ἀποκαλυφθῆ καί χωρίς νά γίνη Σύνοδος... Ἀποφασιστική ἀξία ἔχει ἡ ἐσωτερική καθολικότης, ὄχι ἡ ἐξωτερική οἰκουμενικότης". (Θέματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, Ἐκκλησιολογικά, τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ, Ἔκδοσις: "ΑΡΤΟΣ ΖΩΗΣ", Ἀθήναι 1973, σελ. 177-211.)






Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη


ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΝΤΑΔΕΣ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ!