Translate

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΜΕΝΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΕΣΛΑ



ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΜΕΝΗΣ  ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΕΣΛΑ


Ἔχομεν ἐντοπίσει μερικά σημαίνοντα στοιχεία διά τήν ἀνάγκη τῆς ἁγιοκατατάξεως τοῦ μεγίστου ἐπιστήμονα τῶν Θετικῶν Ἐπιστημῶν μακαριστόν Νικόλαον Τέσλα.
Ὁ κριτικός σχολιασμός μας ἔχει ὡς βάσιν τό ἑξῆς παρελθοντικό κείμενον εἰς τό «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΖΕΝΙΘ»: 

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΕΣΛΑ! Ποιοί καὶ Γιατί ἐπιμένουν στὴν Ἁγιοποίηση τοῦ Τέσλα; [Δεῖτε ΕΔΩ]

1ον. Εἶναι αἴτημα πρός τήν Ἱερᾶ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας ὑπό πολλῶν Σερβοαμερικανῶν καί ντόπιων Σέρβων κ.ἄ., ὀρθοδόξων, ἀλλά καί μή ὀρθοδόξων, χριστιανῶν. Τό αἴτημα εἶναι κατά βάσιν ἐκ τῆς Συνειδήσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά εἶναι αἴτημα καί ἀπό μή μέλη Της. Αὐτό τό τελευταίον εἶναι ἰδιαίτερα θετικόν, μιᾶς καί ἡ προσωπικότητά του φέρει εὐρείαν ἀποδοχήν.

2ον. Ὁ κ. Γεώργιος Στάμκος εἶναι ὁ πλέον ἀναρμόδιος (διότι δέν γνωρίζει τά Ἁγιολογικά κριτήρια) διά νά ἀποφανθεῖ, ποῖος πρέπει καί ποῖος δέν πρέπει, νά ἁγιοκαταταχθεῖ, εἰς τάς Ἁγιολογικάς δέλτους καί τά Οἰκουμενικά Συναξάρια τῆς Ἐκκλησίας. Μποροῦμεν οἱ Χριστιανοί, ἄνευ τινός κομπλεξικισμοῦ,  νά φανταστοῦμεν ὅντως, τόν Σέρβοαμερικανό Νικόλαον Τέσλα, καί τόν κάθε Νικόλαον, πού ἀπέθανεν ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, νά ἀναγνωρισθεῖ ἡ ἁγιώτης τοῦ βίου του ἐκ τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ προσωπικές ἀπόψεις τοῦ κ. Στάμκου, διά τόν Τέσλα, εἶναι προσωπικές καί ὑποκειμενικές καί ἄρα θεο-λογικά ἄκρως ἀμφισβητήσιμες.

3ον. Οἱ προσωπικές μεταφυσικές πεποιθήσεις καί οἱ φιλοσοφικοί στοχασμοί τοῦ Ἐπιστήμονα Νικολάου, δέν εἶναι σοβαρόν πρόβλημα διά τινά μελλοντική ἤ ἐπικείμενην ἁγιοκατάταξίν του ὑπό τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Διότι ὅλα αὐτά ἦτο βέβαια παροδικᾶ καί εὐμετάβλητα, καί φυσικά, ἦτο τό μέσον πού τόν ὀδήγησεν, νά διακονήσει, εἰς τήν ἐπιστήμην του καθῶς καί ὅλην τήν ἀνθρωπότητα. Δέν ἦτο λ.χ. Κληρικός ἤ Θεολόγος, διά νά κριθεῖ ἀπόλυτα καί αὐστηρά, διά τίς ὅποιες ἐπιστημονικές, ἤ, καί διά τίς ὅποιες προσωπικές φιλοσοφικές ἀπόψεις του. Ἐξάπαντος, Μεγάλοι Θεολόγοι, σύγχρονοι Γέροντες, ἤ καί μικροί Ἅγιοι, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐκφράσαν καί ἐκαταγράψαν σημαντικές, πλανεμένες, κακόδοξες καί αἱρετικές φιλοσοφικο-θεολογικές ἀπόψεις, ἤ καί προσωπικές ἀπόψεις, μόνον πού διά τό ἱστορικόν πλαίσιον τῆς δεδομένης ἐποχῆς των ἦτο ἀπόλυτα δικαιολογημένες (γιά ἄλλους ὄχι, ὅπως π.χ. εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ τοῦ Νεοβατοπαιδινοῦ πού ὑποστήριζε ἔμμεσα καί θεολογικά, τόν Ἐμβρυοκτονισμόν μέχρι τόν 3ον μήνα τῆς κυήσεως τοῦ ἐμψυχωμένου ἐμβρύου), καί καθόλου ἀποτρεπτικόν διά τήν καθολικήν ἀγιοκατάταξίν τους.

4ον. Γράφει ὁ κ. Στάμκος:

«Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Τέσλα έδωσε μια συνέντευξη που αφορούσε το ζήτημα της θρησκείας και στην οποία δήλωσε ανοιχτά πως πίστευε σ’ έναν θεό που δεν περιγράφεται από τις θρησκείες αλλά είναι πιο κοντά στον Βουδισμό...».

Εἶναι ἀπόλυτα ὀρθόδοξη, ἡ σκέψις καί ἡ δημόσια δήλωσις τοῦ τρανοῦ ἐπιστήμονα Νικολάου Τέσλα, σύμφωνα μέ τήν πιό πάνω δήλωσιν.

Ἡ Ὀρθόδοξη Πατερική Θεολογία μᾶς ξεκαθαρίζει, ὅτι: ἡ Ὀρθοδοξία δέν εἶναι ἡ θρησκεία, πού πολλοί ἀκατήχητοι καί ἀμαθεῖς νομίζωσιν, ἀλλ΄ οὔτε δύναται ἡ ἴδια νά περιγράψει, τό ἀπερίγραπτον Τριαδικό Θεόν.

 Εἰδικά τό τελευταίον εἶναι ὀρθόδοξον ΕΜΠΕΙΡΙΚΟ Δόγμα τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖον ὁ Νικόλαος Τέσλα, φαίνεται ὅτι τό ἐζοῦσεν διά νά τό πιστεύει, καί ἔπειτα νά τό ὁμολογεῖ, μέ ἀκρίβειαν. Οἱ θρησκείες ὄντως ΔΕΝ δύνανται νά περιγράψωσιν τόν Ἀληθινό Θεό, διότι πιστεύωσιν, εἴτε σ΄ ἕνα εἴτε σέ πολλούς, ψεύτικους καί φανταστικούς θεούς. Τό ὅτι ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι πιό κοντά στόν Βουδδισμό, αὐτό δέν σημαίνει, ὅτι πίστευε διά θεόν του τόν Βούδδα, ὅπως πράττωσιν οἱ πιστοί τοῦ Βουδδισμοῦ, οὔτε ὅτι ἦτο Βουδδιστής, ἀλλά ὅτι ὑφίσταντο τινές ὁμοιότητες καί τινές φιλοσοφικές ἀπόψεις πού πιθανόν νά πλησιάζωσιν μέ τά προσωπικά του Χριστιανικά πιστεύω.

-Ἀπό ποῦ ἀντλοῦσε ᾆρά γε τήν ἀπόλυτη βεβαιότητα, ὅτι οἱ θρησκείες δέν δύνανται, νά περιγράψωσιν, τόν Θεό πού ἐπίστευεν; Μήπως Τόν ἐγνώριζεν προσωπικά, διότι Τόν ἐβίωνεν ἐμπειρικά;

5ον. Ἀπό τήν στιγμή πού ἐκηδεύθη καί ἐτάφη σύμφωνα μέ τό ὀρθόδοξον Τυπικόν τῆς Ἐκκλησίας, «δέν μᾶς ἀπασχολεῖ», ἄν μετέπειτα οἱ συγγενεῖς τού τόν ἐξέθαψαν καί τόν ἀποτέφρωσαν. Ἐξάπαντος ὅμως, νά τό ποῦμεν, ὅτι πρόκειται διά στυγνῆς ἱεροσυλίας· μιᾶς καί τά λείψανα τοῦ Τέσλα, δέν ἦτο βέβαια θεολογικά καί ἠθικά, ἰδιοκτησία τῶν συγγενῶν του. Καί σαφῶς δύναται ἡ Σερβική Ἐκκλησία, νά τόν ξανακηδεύσει μέ τιμές (ἐλέω τῆς ἱεροσυλίας πού ὑπέστει) ἔστω τίς στάκτες του, καί ἄν πληρεῖ τίς Ἁγιολογικές προϋποθέσεις, νά ἀναγνωρίσει καί νά ἐπισφραγίσει τήν ἁγιώτητα τοῦ ἐν λόγῳ ἀνδρός, μιᾶς καί ὑφίστατο παγκόσμιον αἴτημα ἐκ τῆς Συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἀκόμη καί ἀπό μή, ἤ καί ἐν δυνάμει, μέλη Της.

Ἀσφαλέστατα ὅμως, σαφῶς καί δύνανται οἱ στάκτες κάποιου κεκοιμημένου, νά κηδευθῶσιν, σύμφωνα μέ τήν Νεκρώσιμον Ἀκολουθία. Ἄν π.χ. κάποιος Χριστιανός εἰς τόν πόλεμον, ἤ σέ ἀτύχημα, διαμελισθεῖ ἤ πυρπολυθεῖ, ἤ γίνει σκόνη καί στάκτη ἀπό τινά βιοχημικά καί πυρηνικά ὅπλα, δέν δύναται νά κηδευθεῖ μέ τό ὀρθόδοξον τυπικόν; Αὐτά πού καταγράφονται εἰς τό ἐν λόγῳ κείμενον τοῦ κ. Στάμκου, μέ τό συμπάθιον ἀλλά εἶναι βλακείες εἰς τό τετράγωνον, καί δή ἀπό ἀνθρώπους προκατειλημένους καί ἐμπαθεῖς πού ἔχωσιν παντελή ἄγνοια καί μεγίστη κακότητα, περί τοῦ τί ἐστίν ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἡ Θεολογία τῶν Ὀρθοδόξων.

6ον. Ἡ Πατερική Θεολογία καί ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ἀπείρως ἀνοικτώτερη, ἐξ ὅσων νομίζωσιν μερικοί «ἀνοικτόμυαλοι». Μιά Πατερική Θεολογία καί Ἐκκλησία πού στό Ἁγιολόγιον της, ἐορτάζει καθημερινά, τά ἐν μετανοίᾳ κεκοιμημένα μέλη Της: πόρνες, μοιχούς, ψεύτες, τελώνες, φαρισαίους, ληστές, φονιάδες, σοφοῦς, ἁπλοῦς, μορφωμένους, ἀμόρφωτους, ἐπιστήμονες, ἀστρονόμους, νομικούς, μαγείρους, κηπουρούς, δασκάλους, κληρικούς, μοναχούς, βοσκούς, ψαράδες, μάγους, αὐτοκράτορες, στρατηγούς, στρατιώτες κ.ο.κ...  ᾆρά γε δέν ἔχει θέσιν εἰς τό Ἁγιολόγιόν Της, ὁ μέγας τῶν σύγχρονων θετικῶν ἐπιστημόνων, πού μέ τήν πληθώρα τῶν ἐπιστημονικῶν θαυμάτων του, ἀπολαμβάνουμεν ἅπαντες σχεδόν, πανανθρώπινα καί παγκόσμια, τήν σύγχρονη τεχνολογική καί ἐπιστημονική πραγματικότητα τῆς ἐπιγείου ζωῆς μας; 

-Πόσον ἀχάριστα ὄντα εἴμεθα;

7ον. Εἶναι φανερώτατον, ὅτι ὁ κ. Στάμκος, ἔχει τινές προκαταλήψεις κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τί καί γιατί τόν ἐνοχλεῖ μία ἐνδεχόμενη ἀγιοκατάταξις τοῦ Σέρβου Νικολάου; Τοῦ ζήτησε κανεῖς τόν ὁβολόν του ἤ τό κεράκι του; Μήπως ὁ κ. Στάμκος εἶναι ἁγιομάχος ἤ ἐκκλησιομάχος; Δέν τό γνωρίζουμεν αὐτό. Ἐξάπαντος εἶναι καί ἦτο παντελῶς ἄτοπη καί ἐκτός ἱστορικοῦ πλαισίου, ἡ ψευδο-σύγκρισις, μεταξύ τοῦ Ἁγίου Σάββα τῆς Σερβίας καί τοῦ Σέρβου Νικολάου Τέσλα. Τέτοια ἀνόμοια καί ἀλυσιτελής σύγκρισις δέν ἐξυπηρετεῖ τήν ἀλήθεια τῶν ἱστορικῶν πραγμάτων τῆς Σερβίας μας. Καί οἱ δύο προσωπικότητες, ἦτο καί εἶναι, σημαντικώτατες ἀλλά καί πολύτιμες συνάμα, διά τόν Σέρβικον λαόν ἀλλά καί διά τήν οἰκουμένην ὁλόκληρην. Ὁ καθεῖς ἐδιακόνησε ἀπό τό μετερίζιν του, σύμφωνα μέ τά χωροχρονικά δεδομένα του, τήν ὅλη ἀνθρώποτητα, ἀλλά καί ἰδιαίτερα τόν λαό του.

Μίαν καλόπιστον ἔρευνα νά ἐνεργήσει κανεῖς, θά διαπιστώσει, ὅτι οἱ Μεγάλοι Ἅγιοι καί Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἦτο καί πανεπιστήμονες... πρόσφεραν δηλ. καί τήν ἐπιστήμην τους εἰς τήν Ἐκκλησία, δηλ. στόν πλησίον τους, καί Χριστοποίησαν τά πάντα ἐν πάσι.

-Ἀπομένει τώρα, ἡ Συνοδική ἀπόφασις τῆς Ἁγιολογικῆς Πράξεως ἐκ τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας;

-Ποιός θά μᾶς ἐνημερώσει ὑπεύθυνα;

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη



Δεῖτε καί τά προηγούμενα

  • ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΕΣΛΑ ΕΚ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ; [ΕΔΩ]
  • ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΚΑΙ «ΑΓΙΟΝ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ» ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΕΣΛΑ [ΕΔΩ]




Δημοσίευση σχολίου