Translate

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ "ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ" ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ




Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ "ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ" ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ


Ἐξ ἀρχῆς νά σᾶς ἀναφέρουμεν, ὅτι ὁ Ὁμότιμος Καθηγητής κύριος Πέτρος Βασιλειάδης ἦτο προσωπικά Καθηγητής μας εἰς τό προτεσταντόπληκτο, πληκτικόν καί ἀνίερον μάθημάν του περί τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἕνα τζούφιο ἀκαδημαϊκόν μάθημα, ἄνευ τῆς Πατερικῆς καί ἀπλανοῦς-θεοπνεύστου, ἐρμηνευτικῆς, ὑπό τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ διδασκαλία τῆς Καινῆς καί  τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἰς τάς Ὀρθοδόξους Θεολογικάς Σχολᾶς τῆς Οἰκουμένης γίνεται... ἀνορθόδοξα καί κακόδοξα σύμφωνα, ἄκουσον-ἄκουσον, μέ τά Λουθηροκαλβικά (!) καί Ρωμαιοκαθολικά (!!) ἀκαδημαϊκο-Σχολαστικά πρότυπα καί κριτήρια. Δηλαδή, μᾶς ἐδίδασκεν ὁ συμπαθητικός μας δάσκαλος, ἕνα δυσσεβές καί αἱρετίζον μάθημα πού μᾶς ἐβύθιζε ὁλοένα εἰς μίαν ἀτέρμονα καί ἀδιάλειπτον πνευματικο-διανοητική σύγχησιν.

Εἶναι δηλ. εἰδικός ἐπιστήμων Καινοδιαθηκολόγος, σαφῶς ὅμως καί διδάσκει ἐξ ἑτεροδόξων-ἀκαδημαϊκῶν κριτηρίων στά περί τά τῆς Καινῆς Διαθήκης· ἀλλά τό σημαίνων καί οὐσιαστικόν ζήτημα εἰς τήν περίπτωσιν του, εἶναι: ὅτι εἶναι ἕνας ἐπαγγελματίας γερόλυκος καί ὁρκισμένος Νεορθόδοξος, πλανεμένος καί δή φανατικός Οἰκουμενιστής. Μόλις πρόσφατα γράψαμεν καί διά ἕτερον γερολύκον-Κληρικόν ἐκ τῆς Γερμανίας· εἶναι πιθανόν τῆς ταυτόσημης πάστας καί οἱ δύο τους δέν γνωρίζω ὅμως ἄν εἶναι καί φιλαράκια. [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]

Ἔχω μελετήσει σχεδόν, ἅπαντα τά "Βιβλικά" ἐγχειρίδια, ἄρθρα, μελέτες καί Ἀκαδημαϊκές Σημειώσεις τοῦ περισπούδαστου Καθηγητοῦ μου (διότι, πολλά ἐξ αὐτῶν ὑποχρεωτικά τά ἐξετάστικα), καί οὐδεμία πνευματική ὠφέλεια ἀπεκόμισα. Ὑφίστατο ἀξιότιμοι φίλοι/ες τιτάνιος Μεταπατερικός οἶστρος εἰς τήν ἀκαδημαϊκή-Σχολαστική θεολογία τῶν Σχολῶν μας [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]. Τό ὡμολογῶ, ὅτι εἰς μάτην ἐκοπίασα εἰς τέτοιες ψευδο-Βιβλικές δῆθεν ἐπιστημονικές-θεολογικές Μελέτες καί στεναχωριοῦμε διά τόν πολύτιμον χρόνον πού ἐσπατάλησα εἰς τήν «ψευδώνυμον» "θεολογική" «γνῶσιν» τουτέστιν «τάς βεβήλους κενοφωνίας» (Πρός Τιμόθεον Στ΄,20-21) τῶν δῆθεν Βιβλικῶν, καθηγητῶν μας. Μή σᾶς πῶ, ὅ,τι τά τοξικά δηλητήρια-ναρκωτικά τῆς τάχα μου θεολογικῆς,  ἤ καλύτερα τῆς Μεταπατερικῆς πλάνης καί Αἱρέσεως, κατά τήν διάρκεια τῆς φοίτησίς μου, ἦτο ἄκρως ἀποπνικτικά καί ἔντονα  εἰς τήν καθημερινότητά μου... μόνον ὁ Θεός γνωρίζει τό πῶς ἐγλύτωσα ὑπό τῶν κακόφρονων πυρηνικῶν ἀποβλήτων καί γνωσιολογικῶν δεσμῶν τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ κατεστημένου τοῦ ἐπάρατου Οἰκουμενισμοῦ. Ὅμως ἐκεῖ πού λέγω εἰς τόν ἑαυτόν μου ὅτι: «οὔφ! φτηνά τήν ἐγλύτωσα», βομβαρδιζόμαστε καταιγιστικῶς ἐξ ἄλλων αἱρετιζόντων καί συγκεχυμένων ἀντιλήψεων καί δή προερχόμενες ὑπό τινῶν κακόδοξων Μητροπολιτῶν [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ἀλλά καί ΕΔΩ]! Δέν γνωρίζω ἄν ὁ κ. Βασιλειάδης τόν ἔχει Γέροντά του ἀλλά εἶναι μᾶλλον τῆς ταυτόσημης φατριᾶς.

Μεταξύ μας ὅμως (καί νά μή διαρεύσει παρακαλῶ), τό ἀκαδημαϊκόν μάθημα τῆς Και[ε]νῆς καί τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἰς τήν Θεολογική Σχολή τοῦ ΑΠΘ, τό ἀηδίαζα (!) σέ μέγιστον βαθμόν. Ἦτο προτιμώτερον νά κάνει κανεῖς μία μεγάλη βόλτα εἰς τήν παραλιακή τῆς Θεσσαλονίκης, παρά νά παρακολουθεῖ τά Βιβλικά μαθήματα τῶν:  κ. Π. Βασιλειάδη, τοῦ κ. Δ. Καϊμάκη, τοῦ κ. Χ. Ἀτμαντζίδη, τοῦ κ. Μούρτζιου, τοῦ κ. Μ. Κωνσταντίνου κ.ἄ. Προτιμοῦσα/ῶ μέχρι τοῦ νῦν νά μελετῶ εἰς τό πρωτότυπον τήν Ἁγία Γραφή καί ἄν ἐπιθυμῶ νά διδαχθῶ βαθύτερα τινά συγκεκριμένη ἐρμηνεία ἐπί τινός Βιβλικοῦ χωρίου, καταφεύγω εἰς τούς Ἁγίους καί Θεοφόρους ἑρμηνευτές, καί οὐχί στούς ἀθεόφοβους, αἱρετικούς καί θεομπαίκτες ἀκαδημαϊκοῦς Οἰκουμενιστές. Ἤ, ἐρωτῶ, μελετῶ καί λαμβάνω συμβουλήν ἤ καί πληροφορίαν ἐξ ὀρθόδοξους παραδοσιακούς Καθηγητές μέ βρωντερή-Προδρομική καί Χαρισματική ἐμβέλεια εἰς τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Μεγίστη σημασία βέβαια, καί σημαντικό ρόλο, παίζει ΠΑΝΤΟΤΕ, ὁ δάσκαλος καθῶς καί τό περιεχόμενον τοῦ μαθήματος. Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι ἀκαδημαϊκοί Καθηγητές μας, στό Τμήμα Θεολογίας, ἦτο σχεδόν 50, καί ἦτο ὅλοι τους σχεδόν κακόδοξοι καί πλανεμένοι Οἰκουμενιστές, πλήν 5-6 σπανίων καί εἰδικῶν περιπτώσεων καί ἰσχυρῶν προσωπικοτήτων πού ἦτο ὀρθόδοξοι τῷ ὄντι καθότι δέν ἐνέργησαν τινά κατάχρησιν διδασκαλικῆς ἐξουσίας. 
Δόξᾳ τῷ Θεῷ βέβαια, πού δέν εἴχα γιά Καθηγητή μου, τόν Μέγα Ἱερομνήμων τοῦ Πατριαρχείου κ. Ἀ. Πανῶτη, διότι ἀπ΄τίς ἀναγούλες καί τούς ἐμετούς ἐκ τῶν διδασκαλικῶν (sic) διαστροφῶν του, θά πέθαινα ἀπό βιολογικήν καί πνευματικήν ἀφυδάτωσιν. [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]. 

Ἑνῷ ὁ δέ  σεβαστός Κύπριος θεολόγος ἐξ Ἀμερικῆς κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ Καθηγητοῦ μας κ.Π.Β. [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]: δηλ. ὅτι πράγματι εἶναι ἀθεμελίωτον τό κείμενον αὐτοῦ· ὅτι εἶναι τῷ ὄντι ἀθεολόγητον· εἶναι σιγονταροσχισματικόν· εἶναι δυσανεκτικόν εἰς τινά κριτική· εἶναι ἀτεκμηρείωτον στό Consesus Patrum κ.λπ. Ἡ (τε)λεβέντικες κριτικές τοῦ κ.Π. Τελεβάντου κατά τῶν περιώνυμων Ἀγουριδικῶν Καθηγητῶν μας εἶναι πάντοτε ἐξαιρετικά εὔστοχες, χωρίς ὑπερβολές, καί ἀξίζει νά τίς μελετήσει κανείς.

Μιᾶς καί ἔχω ὅμως ἐτοῦτην τήν σημαντική καί προσωπική ἐμπειρία ὡς φοιτητής τοῦ ἐν λόγῳ περίφημου Καθηγητοῦ καί ἀγαπητοῦ κυρίου Πέτρου Βασιλειάδη, ἐπιθυμῶ νά θέσω μερικά ῥητορικά ἐρωτήματα, πρός προβληματισμόν ὅλων μας, προγνωρίζοντας βέβαια, ὅτι δέν πρόκειται νά λάβω τινά σοβαρήν ἀπάντησιν (ποῖος εἶμαι ἄλλωστε ἐγώ, ἵνα λάβω σοβαρήν ἀπάντησιν ἀπό τά μίσθαρνα καί φερέφωνα τοῦ σατανικοῦ Συγκρητισμοῦ;)

Σοβαρήν καί ἄκρως τεκμηρειωμένη θεολογικο-κριτική ἀπάντησιν ἐπ΄ αὐτοῦ τοῦ τρισάθλιου Ἀγουριδικοῦ κειμένου ἔδωσεν ὁ ἕτερος Κύπριος θεολόγος κύριος Ἀνδρέας Κυριακοῦ [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ].

Ἐξάπαντος γράφω ἐτοῦτες τίς γραμμές καί θά συνεχίσω μᾶλλον νά γράφω, Χάριτι Θεοῦ (καί χάριν τῶν θερμῶν προσευχῶν καί παρακλήσεων τῶν διαδικτυακῶν ἀναγνωστῶν/τριῶν μας), διά τήν τιμή τῶν ὄπλων καί καταθέτω ἐξάπαντος τήν προσωπική καί ἱστορική μαρτυρίαν μου, πολλῷ μᾶλλον ἐνημερώνω, ὡς ὀφείλω, τό Χριστώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, διά τίς σωρηδόν ἀκαδημαϊκές-ἀθεολόγητες ἀσυναρτησίες πού ἐπιπλέωσιν -καιρόν τώρα- ὡς φελλοί καί δυσσώδη περιττώματα εἰς τόν ὠκεανόν τῆς θεοστυγοῦς νοησιαρχείας τῶν ταλαίπωρων καί κακόμοιρων Καθηγητῶν μας. 

Βάσιν λοιπόν ἐτοῦτο τό μόλις πρόσφατον, κακόδοξον καί ἀλλόκοτον ἄρθρον του κ.Π. Βασιλειάδη μέ τίτλον: «Ἡ διακονία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ] προκύπτωσιν οἱ ἑξῆς προβληματισμοῖ:

1ον. Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι κάτω ὑπό ποῖες συγκεκριμένες περιστάσεις, προϋποθέσεις καί τίνα ἀκριβῶς κριτήρια, ὀργάνωσαν, τίς Ἀποστολικές Συνόδους πού καταγράφονται εἰς τήν Καινή Διαθήκη; Ἦτο κοσμικά-νοησιαρχικά, λογικοκρατικά, ἤ, ἦτο ᾆρά γε Ἁγιοπνευματικά, τά κριτήριά Των; Πόσες δεκαετίες ᾆρά γε, προετοίμαζαν, τήν Α΄ Ἀποστολική Σύνοδο; Ἕνα (!) ὁλάκερο αἰῶνα, ὅπως οἱ προκάτοχοι τοῦ Αἱρεσιάρχου καί πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου; [Περί τῶν λεξιδίων «Αἱρεσιάρχου/Αἱρετικοῦ» πατριάρχου, μπορεῖτε νά ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]  Ποῖος ᾖτο ὁ σημαίνων λόγος τῆς Συνοδικῆς Ἀποστολικῆς Συνάξεως; Δέν ᾖτο Δογματολογικοί λόγοι καί τινά μείζονα θέματα Πίστεως; Γιατί τότε ὁ  πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος καί ἡ ὀμάδα του δέν ἐπιλύωσιν (ἀλλά μᾶλλον παραθεωρῶσιν) τά Δογματολογικά/Ἐκκλησιολογικά/Κανονικά ζητήματα πού ταλαιπωρῶσιν ἐπί ἕνα καί βάλε αἰῶνα τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἀσχολούνται μέ τά δευτερευόντα, τριτεύοντα κ.ο.κ. παρεμφερεῖ λελυμένα ἐκκλησιαστικά ζητήματα; Ὑφίσταται μήπως ὑπό τινάς ἄλλης ὀπτικῆς, σύγκρουσις συμφερόντων ἐξ ἰδιοτέλειας, καί κατ΄ ἐπέκτασιν ἤ καί κατ΄οὐσίαν, μείζονα ἀστοχία περί τήν Πίστη;

2ον. Ποῖον ἀκριβῶς εἶναι ἐκείνον τό ἀπλανές καί ἀλάθητον κριτήριον, ἤ, τό θαυμαστόν ἤ καί τό ὑπερφυσικόν σημεῖον, πού νά ἐπιβεβαιώνει, ὅτι ἐξάπαντος ἡ μέλλουσα «Πανορθόδοξη» Σύνοδος τῶν Νεοεκκλησιολογιστῶν, εἶναι καί "πορεύεται ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι" σύμφωνα κατά τόν κ. Βασιλειάδη;

 [ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΕΔΩ: ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ ἤ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ;]

-Ποῖα  εἶναι ἡ Ἁγιοπνευτική ἐμπειρία καί σέ ποῖον συγκεκριμένο σεβάσμιο πρόσωπο ἐκ τῶν Οἰκουμενιστῶν ἀπεκαλύφθει τέτοιο πράγμα; Ὑφίσταντο Χαρισματούχοι καί Ἁγιοπνευματικοί ἄνδρες πού νά εἶναι ταυτόχρονα καί ἐπόμενοι τοῖς κακοδόξοις "πατράσιν"; [Ἔχομεν ἀποδείξει σέ προηγούμενον ἀντιρρητικόν δοκίμιόν μας, στηριζόμενοι εἰς τήν Πατερική Ἐκκλησιολογία τοῦ ὁσίου πατρός Γεωργίου Φλωρόφσκυ, ὅτι οἱ αἱρετίζοντες Νεοεκλησιολογιστές διαστρέφωσιν ἐπιπόλαια καί δολερᾶ τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία. ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ].

3ον. Μήπως ὑφίστατο τινά ἀδιάψευστη, ἀπόλυτη κατά Θεόν βεβαιότητα, ὥστε νά πληροφορηθῶμεν τήν πάσαν ἀλήθειαν, ἅπαντες οἱ διαμαρτυρώμενοι -κατά τῆς Ληστρικῆς Συνόδου- Χριστιανοί , ὥστε νά κοπάσωσιν τά ἀντιρρητικά καί πολεμικά ὄπλα, κατά τῶν ὀπαδῶν της Συνόδου; Ἄν δέν ὑφίστατο ὅμως τέτοιο πράγμα καί ἐν τινι ἐξ Οὐρανοῦ σημεῖον, ἤ ἔστω ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι πληροφορία, ποῦ πάτε κύριοι Οἰκουμενιστές ξυπώλυτοι εἰς τά ἀγκάθια τῆς προδιαγεγραμμένης ἀποτυχίας σας καί τῆς a priori Ληστρικῆς ψευδο-Συνόδου σας; Τό ἐνδεχόμενον νά εἶναι τό σύγχρονον ἀλλά καί τό μείζον ἱστορικο-ἐκκλησιολογικόν καί ἱστορικο-δογματικόν Βατερλῶ σας, τό ἔχετε ᾆρά γε συμπεριλάβει εἰς τούς ἄνομους καί καταχθώνιους σχεδιασμούς-ὑπολογισμούς σας, ἤ μήπως δέν σάς ἐνδιαφέρει, μιᾶς καί ἅπαντες σχεδόν (ἰδίως ἐσεῖς οἱ κακόδοξοι κακόγεροι) βρισκώμεθα εἰς τήν δύσην τῆς ἡλικίας μας ὡς τῷ ὄντι μελλοθάνατοι; [Μερικά ἔλλογα Ἀποκαλυπτικά σημεία ὅμως, κατά τῆς ἐχιδνοφωλέας τῆς Ἀκαδημαϊκῆς Σχολῆς τοῦ Βόλου, εἰς τήν ὁποῖαν ὁ κ.Π.Β. εἶναι ἐκλεκτόν μέλος καί ἐνεργόν στέλεχος·ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ].

4ον. Τό ἱστορικόν πλέον γεγονός καί μόνον, ὅτι διαγράφετε ὕπουλα καί μέ μίαν μονοκονδυλιά τήν παραδοσιακή Ἀποστολικοπαράδοτη καί Πατερικοσυνοδική, Ἀρχή τῆς Ὁμοφωνίας, καί εἰσαγάγετε τινά ἀντιορθόδοξον νεωτερισμον, εἶναι τῷ ὄντι "τό Βατερλῶ πρό τοῦ Βατερλοῦ" σας. «Βατερλῶ μετά τό Βατερλῶ», λογικῶς δέν ὑφίστατο, μιᾶς καί ἑτεροχρονισμένα θά ἐπιπλέωσιν παραδειγματικά ἄχρι τοῦ Τέλους τῶν Ἡμερῶν τά Ληστρικά συντρίμια καί ἡ παταγώδης ἀποτυχία σας, καταγεγραμμένα ὅλα χαρτίν καί καλαμάριν εἰς τήν σύγχρονη Ἐκκλησιαστική μας ἱστορία.

-Ἐδῶ ἀπεμπολήσατε καί ἐπαναπρογραμματίσατε  ἔνα Νέον εἴδος Συνόδου [καί ἕνα Νέον εἴδος «Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον»·ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ], εἰς τά ἀρχέτυπα τῶν Φραγκο-βατικάνειων παπικῶν Συνόδων, καί περιμένετε νά σᾶς πιστέψωμεν ἤ καί νά σᾶς ἐμπιστευθῶμεν, ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι δέν ἀπεμπολήσατε βασικές Παραδοσιακές Ἀρχές τοῦ ἀπλανῶς, τοῦ ἐλευθέρως καί ὀρθοδόξως θεολογεῖν εἰς τά τίς Συνόδους τῆς Ἐκκλησίας μας;

-Γιατί ὑποκρίνεσθε τήν πάπια πολυσέβαστε κ. Καθηγητά μου, διά τίς πολυποίκιλες, ἔντονες καί σωρηδόν ἐνστάσεις Κλήρου καί λαοῦ διά τό ἐν λόγῳ ζήτημα; Ὡς ἀκαδημαϊκός ἀνήρ καί δή Καθηγητής τῆς Θεολογίας, εἴστε ὑπερ ἄνω τῆς Συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας;

-Γιατί δέν ἀναιρεῖτε  ἔστω καί ΜΙΑΝ εἰσήγησιν, ἐκ τῶν ἀκαταμάχητων εἰσηγήσεων τῶν διαμαρτυρομένων καί παραδοσιακῶν Κληρικῶν καί Καθηγητῶν μας; Ἔχετε  διανοητικήπνευματική ἀδυναμία νά ἀντιμετωπίσετε μέ θεολογικά, πνευματικά κ.ἄ. λογικά ἐπιχειρήματα, τίς ῥωμαλέες ἐνστάσεις τῶν τινῶν ἀξιότιμων Ἐπισκόπων, Πρεσβυτέρων, Μοναχῶν, Γερόντων, Λαϊκῶν κ.ἄ.  Ὁμότιμων συναδέλφων σας;

-Ἐξάπαντος ἐπιβεβαιώνω [μέ ὅτι καί ἄν αὐτό συνεπάγεται] τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς πρώην φοιτητής σας, ὅτι δέν ἔχετε ΟΥΔΕΜΙΑ διανοητική ἀδυναμία. Ἀλλοῦ μᾶλλον εἶναι τό πρόβλημά σας...! Θά πρέπει νά τό ἐντοπίσει καί νά τό διορθώσει τις Χαρισματικός καί Πνευματικός ἄνθρωπος. Ἐμεῖς οἱ φοιτητές σας θά εὐχόμαστε ἀγαπητικά βέβαια ὅπως βιώσετε τήν ἐν Χριστῷ Μετάνοιᾳ.

5ον. Ποῖα εἶναι, τά κριτήρια τῆς ἐπιτυχίας τῆς ἐν λόγου  μέλλουσας Πανορθόδοξης Συνόδου; Τά ἀπλανή καί ὀρθόδοξα, ἤ μήπως τά κακόδοξα καί πλανεμένα κριτήρια;

6ον. Οἱ Ἐπίσκοποι καθῶς κ.ἄ. Κληρικοί, Μοναχοί ἤ καί Λαϊκοί, πού πρόκειται νά (συν)μετέχωσιν, δέν θά ἔπρεπε ἦδη νά διαθέτωσιν, ἐξάπαντος πρό τῆς Συνόδου, τόν περίφημον «νοῦν Χριστοῦ», καί ἔπειτα νά συγκαλέσωσιν μέ τόν ἀνάλογον ἐν Χριστῷ ἤ καί Χριστοποιημένον νοῦν  καί τήν ἐν λόγῳ "Χριστιανική" Σύνοδον αὐτῶν; Πῶς ἀκριβῶς θά προσλάβωσιν καί θά ἀποκτήσωσιν, ξαφνικά, Αὐτόν τόν «νοῦν Χριστοῦ», κατά τήν διάρκεια τῆς Συνόδου; Μέ μαγικῷ τῷ τρόπῳ; Διά μαγγανιῶν καί ἐκ τυπικῶν εὐχολογίων; Δύνανται τινές κληρικολαϊκοί καί ἀκάθαρτοι νόες πού ἐμμέσ[ν]ωσιν κραυγαλέα σέ κακοδοξολογήματα, οἱ ὁποῖοι εἶναι σαφῶς ἀμέτοχοι καί ἄνευ τοῦ θείου Φωτισμοῦ, νά χωρέσωσιν ἔξαφνα καί ἀπροϋπόθετα τό μόνο Καθαρόν, Ἄσπιλον καί Τριλαμπές Φωτί τῆς Θεότητος;

7ον. Ἡ μετά τό Σχίσμα τοῦ 1054,  ἡ λεγάμενη καί «Ἐκκλησιολογική Αὐτοσυνειδησία» τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μετά τῆς σωρηδόν ἀπολογητικῆς, ἀντιαιρετικῆς, ἀντιρρητικῆς καί πολεμικῆς Γραμματείας τους, δέν ἦτο αὐτή  ἀναπόσπαστον, συνηρμοσμένον καί ἀναντίρρητον μέρος  τῆς ὁλιστικῆς καί διαχρονικῆς ἐμπειρικῆς Θεώρησις, ἐξάπαντος ὀρθόδοξο-θεολογικῆς Κανονικῆς, Λειτουργικῆς, Δογματολογικῆς, Ἱστορικῆς, Ἐκκλησιολογικῆς καί Βιβλικῆς ἱερᾶς Παράδοσις τῶν Ὀρθοδόξων;

-ᾎρά γε οἱ ἅγιοι Πατέρες ἐξέφρασαν μίαν ἐξωβιβλικήν ἤ καί ἀντιβιβλική παράδοσιν; Καί ἤγγικεν ἡ «λαμπρή» ἐτοῦτη ἡμέρα, νά μᾶς ἐπαναφέρει εἰς τήν Βιβλική Παράδοσιν, τῆς πρό (sic) τοῦ Σχίσματος, ὁ Οἰκουμενιστής καί Λατινόφρων καθηγητής  κ. Πέτρος Βασιλειάδης με τίς πιπιλληδόν ἀ-νόητες μπαρουφολογίες του; 

-Αὐτό μᾶλλον θέλει νά μᾶς πεῖ τήν σήμερον, ἀλλά καί νά μᾶς διδάξει,  ὁ πολύς κ. Βασιλειάδης; Δέν ξέρω τί ἄλλον νά ὑποθέσω ὁ ταλαίπωρος, ἐσεῖς οἱ ἀξιότιμοι ἀναγνώστες νά μάς πεῖτε... ποῦ καί ἄν τυχόν ἀδικῶ κάπου τόν ἄνθρωπον. Δηλαδή ὁ κ. Καθηγητής, γιά ὅποιον δέν κατάλαβε, ἀποπειράται, τό πλέον πιθανόν, «νά πωλήσει παγάκια σέ Ἐσκιμώους»;

-Πολλῷ μᾶλλον φαίνεται, ὅτι προσπαθεῖ νά μᾶς διδάξει, ὅτι «ἑρμηνεύει» βεβαίως τήν Βίβλον, σέ ὑπέρτατον καί ἀπλανή (sic) βαθμό ἐξ ἐκείνων τῶν Θεοφόρων Ἐρμηνευτῶν καί Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Ἄπαγε τῆς τετυφωμένης καί ἐωσφορικῆς ἀλαζωνείας, ἄν ὑφίστατο πράγματι τέτοια ἰδέα, εἰς τόν ἐσώτατον «Εἶναι» τοῦ κυρίου Καθηγητοῦ. 

-Ὁ κ. Καθηγητής μας, μᾶς ἀποδεικνύει ἑαυτόν, τόν τῷ ὄντι φανατικόν ὑπερασπιστήν καί (ὑπερ)μαχητήν τῆς Μεταπατερικῆς καί Νεοβαρλαμίτικης θεολογίας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅμως ἐπιμένει εἰς τήν Ποιμαντική καί Ἀντιαιρετική Ἐπιστολή του [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ]  πρός τόν ἅγιον Τιμόθεον τονίζοντας του «τήν Παρακαταθήκην φύλαξον». Ὁ κ. Βασιλειάδης διαγράφει ὅμως, 11 (!!!) αἰῶνων ἱερᾶς Παρακαταθήκης, διαστρέφει (ὅπως ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστές καί μηδενός ἐξαιρουμένου) τόν Ἀπόστολον Παῦλον ἐνῷ προσπαθεῖ ἀνεπιτυχῶς νά τόν μιμηθεῖ, γενόμενος ὁ ἴδιος, ὥς σύγχρονος καί δῆθεν «Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν»· ἐξάπαντος ὅμως ἔχομε τήν ἰσχυρά πεποίθησιν σύμφωνα μέ τήν μελέτη μας εἰς τό ὅλον ἔργον του, ὅτι εἶναι: ὁ κατ΄ ἐξοχήν «Ἀπόστολος»  τοῦ ἀντιχρίστου καί πανθρησκειακοῦ Συγκρητισμοῦ.

8ον. Ὁ ὅρος «διαχρονικά» κ. Καθηγητά, διά τίνα λόγον ἐστιάζει ἀγκυλωτικά καί μονόδρομα εἰς τήν περίοδον πρό τοῦ Σχίσματος; Παύει καί κάνει περιστασιακά διαλλείματα, ἡ διαχρονικότης, καί ἡ ἱστορικότης; Οἱ 11 ὁλάκεροι αἰῶνες, μετά τό Σχίσμα, τί μέρους τοῦ λόγου εἶναι; Σκιές, ὀνείρατα καί φαντάσματα; Ἀνύπαρκτοι καί ἀδιόρατοι (!) αἰῶνες;

-Εἶναι μήπως, ἐξω-Βιβλικοί αἰῶνες; 

-Ὑφίσταντο ὑπερμεγεθῇ ἅλματα εἰς τήν ἱστορική σκέψιν τῆς Ἐκκλησίας;

-Εἴστε μέ τά λογικά σας κ. Καθηγητά; 

-Δέν ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι μ΄αὐτά ἀκριβῶς πού μᾶς περιγράφετε, προτεσταντίζετε ἐπιπόλαια καί ἐπικίνδυνα ἐπί τήν περίφημον Λουθηροκαλβινική βάσιν, τῆς ἄμεσης ἐπιστροφῆς τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν Ἀποστολικήν, ἤ ἔστω, τήν μεταποστολικήν ἐποχή τῶν Ἀποστολικῶν Πατέρων; Καί θά διαγράψωμεν 11 αἰῶνων (μετά τό Σχίσμα τοῦ 1054 ἄχρι τῆς σήμερον) Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καί ἱερᾶς Παραδόσεως, τῆς Κανονικῆς, τῆς Δογματολογικῆς, τῆς Ἐκκλησιολογικῆς κατά βάθος ἐν τόπῳ καί χρόνῳ, δια τίς σωρηδόν σατανόπνευστες καί αἱρετικές ἰδεοληψίες σας πού ἔχωσιν ὡς βάσιν τους τήν σατανοκρατούμενην Οἰκουμενική Κίνησιν; 

9ον. Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Ἀποστολικοί Πατέρες, δέν κατέγραψαν, ἀντιρρητικούς ἤ καί πολεμικούς λόγους (καθαρά διά ποιμαντικούς λογους);

-Δέν μᾶς δίδαξαν τήν ἱερά καί ἁγία ἀνυπακοή; 

-Καί τό φαινόμενον τῶν Ἀντιρρητικῶν καί Πολεμικῶν Συγγραμμάτων εἶναι, δῆθεν Μεσσαιωνικόν, ἤ, καί μετα-σχισματικόν φαινόμενον; Οἱ δέ νῦν «ἅγιοι πατέρες» τοῦ Φαναρίου κ.ἄ. γιατί ᾆρά γε ἀπαιτῶσιν ψυχωτικά τινά παγκάκιστον τυφλήν ὑπακοήν; [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ].

10ον. Μιᾶς καί ταυτίζεται κ. Καθηγητά, τόν Διάλογον μέ τόν Οἰκουμενισμόν, διά τίνα λόγον τότε, ἀφοῦ εἴστε τόσον φανατικός ὀπαδός τοῦ «ἀδιάλλειπτου διαλόγου», νά μή ἔχωσιν δικαίωμα λόγου (σύμφωνα μέ τόν Κανονισμόν τῆς Συνόδου σας) οἱ ἑτερόδοξοι καί οἱ αἱρετικοί παρατηρητές εἰς τήν Σύνοδον τῆς Κρήτης; [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ  τήν κριτική ἄποψίν μας (κατά τοῦ Ἄρθρου 14) περί τοῦ ἀμάρτυρου καί ἄνομου Συγκρητιστικοῦ θεσμοῦ τῶν ἑτερόδοξων "Παρατηρητῶν" εἰς τήν Σύνοδον].

-Δέν εἶναι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί καί συν-ἑτέροι σας στούς Διαχριστιανικούς Διαλόγους;

-Δέν εἶναι οἱ ἀδελφοί μας «κατά πάντα ὀρθόδοξοι» καί τίμια μέλη τῆς «Ὀρθόδοξης (;) Ἀνατολικῆς καί Ἀρχαίας Ἐκκλησίας (;)» τῶν «Ἀντιχαλκηδονίων» δηλ. τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν;

-Γιατί ᾆρά γε, κατά τήν διάρκειαν τῆς Συνόδου, νά μή μιλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι καί νά διατυπώσουσιν, ἐξάπαντος μίαν ἐπίσημον θεολογική ἄποψιν, εἰς τάς Συνεδρίας τῆς Παγκακόδοξης Συνόδου, καί στά περί τῆς θεματολογίας αὐτῆς, καί νά καταγραφῶσιν ἔτσι  τά διαλεχθέντα σας εἰς τά ἐν λόγῳ Πρακτικά της;

-Ποῖον εἶναι ἐκείνο τό φοβικόν σύνδρομον τῶν Νεοφαναριωτῶν, πού ἀπαγορεύωσιν ῥητῶς καί  a priori τήν διαλογική θεολογική συζήτησιν, μέ τούς ἑτερόδοξους ἐκπροσώπους-παρατηρητές  τῶν ἄλλων θρησκευτικῶν Ὁμολογιῶν καί Παρασυναγωγῶν, τῶν δῆθεν Ἐκκλησιῶν; 

-Αὐτή εἶναι ἡ «ὀρθοδοξούσα δημοκρατία» καί ὁ ἐν Χριστῷ (!) ἀγαπισμός-ἀδελφισμός σας;

-Ποῦ πῆγε ἡ ἀγάπη σας, κύριε Καθηγητά καί λοιποί ὁμόδοξοί του;

-Φυσικά ἐδῶ θά μᾶς πεῖτε, καί δικαίως: ὅτι δέν ἔχωσιν δικαιώμα Ἐπισκοπικῆς ψήφου [ἄρα καί δικαίωμα λόγου], οἱ ὀρθόδοξοι (!) Ἐπίσκοποι, καί θά ἐπέτρεπαν οἱ «ὀρθόδοξοι» Ἀρχιοικουμενιστές νά μιλήσωσιν ἤ ἔστω νά ψηφήσωσιν οἱ ἑτερόδοξοι παρατηρητές;(!) Ἀφοῦ δέν θά ἐπιτρέψετε στούς ἡμετέρους Ἐπίσκοπους νά μιλήσωσιν, θά ἦτο ἄκρως παράλογον, σαφῶς, νά ἐδίδατε τινά δικαίωμα λόγου εἰς τούς φιλοξενούμενούς σας ψευδο-ἐπίσκοπους παρατηρητές.

-Ἐκ κοσμικῆς ἀντιλήψεως: ἄν αὐτό ὅλο τό τραγελαφικόν πανηγύριον, δέν εἶναι μία ἄκρως φασιστική καί ἀντιδημοκρατική Σύνοδος, ἄς μή ψάχνωμεν τότε καί τινά σοβαρά ἴχνη γνήσιου Χριστιανισμοῦ σ΄ αὐτήν, διότι κοροϊδεύωμεν σαφῶς ἀλλήλους καί τούς ἑαυτούς μας.

11ον. Ποῖα καί ποῦ εἶναι ἐκείνη ἡ ἀναντίρρητη ἀπόδειξις, ὅτι ἡ μέλλουσα "Πανορθόδοξη" Σύνοδος τῆς Κρήτης θά εἶναι μία ἀγαστή συνέχεια τῶν Γενικῶν, δηλ. τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν καθῶς καί τῶν Εἰδικῶν, δηλ. Ἁγίων Τοπικῶν Συνόδων (συμπεριλαμβανομένων ἀναντίρρητα καί τῶν Τοπικῶν ἤ Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ὑπέρ τοῦ Ἡσυχασμοῦ, πού κατεδίκασαν τόν Βαρλααμισμό)

-Ἐξάπαντος ἀξιότιμοι κύριοι καί κυρίες ἀναγνώστες/τριες μας, ὑφίσταντο σωρηδόν ἀποδεικτικά στοιχεία, διά τό ἀκριβῶς ἀντίθετον γεγονός, τῆς Μετασυνοδικῆς Ληστρικότητας τῶν  ἀπανταχοῦ Νεοφαναριωτῶν [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ].

12ον. Τέλος, τό σημερινό μας πρόβλημα ποῖον εἶναι; Ὁ "Ζηλωτισμός" τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἤ μήπως, ὁ "Ζηλωτισμός" τῶν Οἰκουμενιστῶν/Νεορθοδόξων; Ἤγγικεν μᾶλλον ἡ λαμπρή ἐτοῦτη ἡμέρα καί ἡ περίφημη αὐτή στιγμή πού ὅλοι ἀναμέναμε, πού θά πρέπει οἱ ἀδελφοί μας "Ζηλωτές" Παλαιοημερολογῖτες, οἱ ἐν Χριστῷ Ἀποτειχισμένοι, καί οἱ διαμαρτυρώμενοι καί Ἐντειχισμένοι (δικῆς μας ἐπινόησις τοῦτος ὁ νεολογισμός) Νεοημερολογῖτες, νά ἐνώσωμεν ἅπαντες τίς φωνές καί προσευχές μας, κατά τῶν «Ἐντειχισμένων» Οἱκουμενιστῶν, δηλ. κατά τῶν διαβολάνθρωπων καί τῶν φερεφώνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπερβαίνοντας σαφῶς, τόν ὅποιον ὑποκειμενισμόν μας σέ (συν)ἀμφότερες ἀψιμαχίες, οὕτως ὥστε νά ἀποτειχίσωμεν Ἱεροκανονικά, ὁριστικά, ἅπαξ καί διαπαντῶς τούς ἀντίχριστους καί ἀποτυχημένους (εἰς τήν Πίστη), θλιβερούς οἱκουμενιστές.

-Πάντως ἐν τέλει, εἶναι μεγάλο κρίμα, κατάντημα καί ἀλγεινή ἡ ἔκπληξίς μας, περί τόν ἀξιότιμον κύριον καθηγητή μας, νά συμβουλεύει Ἐπίσκοπους, Πρεσβύτερους, Διάκονους, Ἀσκητές, Γέροντες, Μοναχούς/ές, ἔγκριτους Καθηγητές συναδέλφους του, Λαϊκούς, Φοιτητές του κ.λπ. νά ἐγκαταλείψωσιν (Κύριε Ἐλέησον ἡμᾶς, ἐκ τῆς κατάρας... τῆς βλακείας!) τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἤ καί νά Ἀποτειχισθῶσιν!

-Ποῖος νομίζετε ὅτι εἴστε, ἀξιότιμε κ. Καθηγητᾶ;

13ον. Ἐξάπαντος κατά τούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ὑφίστατο καί προβλέπεται ὄντως, ἡ δυνητική καί ἱερά Διακοπή τοῦ Μνημοσύνου τινός ἀποδεδειγμένα Αἱρετικοῦ/Αἱρεσιάρχου Ἐπισκόπου. Ὅπως προβλέπεται μάλιστα, κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, ἡ ἱερά Πολεμική, ἤ,  καί ἡ ἁγία Ἀνυπακοή ἐντός τῶν τειχῶν, τουτέστιν κατά τόν προσωπικόν στοχασμόν μας ἡ ἱερά «Ἀντιρρητική Ἐντείχησις» (ἤ καί ἱ. Ἀποτείχησις). Αὐτό πού πρέπει νά προσέξωμεν εἶναι τήν ἀντικανονικήν Ἀποτείχισιν πού ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς εἰς Σχίσμα. 

-Προσωπικά ὡς ἐν δυνάμει Λαϊκός καί θεολογῶν, ἐπιλέγω: τήν συντεταγμένη καί ὀργανωμένη «ἐντειχισμένην Ἀποτείχησιν» ἤ καί «ἀποτείχησιν Ἐντειχισμοῦ», μιᾶς καί ὑφίσταντο ῥωμαλέοι Ἀξιωματικοί-Ἐπίσκοποι, πνευματικοί Πρεσβύτεροι,  ὁμολογητές Μοναχοί/ές καί φωτισμένοι Διδάσκαλοι καί  ἐν ζωῇ ἅγιοι Χαρισματικοί Γέροντες τῆς Ἐκκλησίας· τούς ὁποίους δύναμαι Χάριτι τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἐν ἀπλανῇ ἀσφαλείᾳ καί ἐμπιστοσύνῃ, νά ἀκολουθῶ, μέ βεβαία πίστη τά ὀρθόδοξα βήματά τους.

Τόν ἐν λόγῳ σεβαστόν μας Καθηγητήν κ. Πέτρον Βασιλειάδη, μόνον τις βεβλαμένος εἰς τόν Νοῦν καί ἐσκοτισμένος εἰς τήν Ψυχή, δύναται νά τόν ἐμπιστευθεῖ. Στῶμεν καλῶς καί μακρῶς ὑπό τινῶν τέτοιων πλανεμένων καθηγητάδων.

Ὑγ.  Ὁ ἐν Χριστῷ Διάλογος, δέν μπορεῖ νά ταυτιστεῖ, μέ τόν διάλογον τοῦ ψεύδους· ὅπως δέν δύναται ἐκ τοῦ φυσικοῦ νά ταυτιστεῖ, τό φῶς μέ τό σκότος, ἤ καί τό ἀντίθετον. Ὑφίσταται δηλαδή, μία μείζονα καί σαφέστατη εἰδοποιῶς διάκρισις/διαφορά·  ἐνῷ ὁ πολυ-αἱρετικός Οἰκουμενισμός, ἀγαπητέ μου «δάσκαλε πού δίδασκες», ταυτίζεται σαφῶς: μέ τόν ἐωσφορικό Διάλογο, δηλ. τόν πρωτόγονον καί πρωτόπλαστον Διάλογον τῆς Προμητορικῆς Ἁμαρτίας τῆς Εὖας μέ τόν Σατανᾶ-ὄφιν ἐν τῷ Παραδείσῳ. Ὁ Μεταπατερικός, ἡ  μᾶλλον καλύτερα (συγχωρέστε μας διά τόν προσωπικόν νεολογισμόν) ὁ Μεταμητερικός  Διάλογος  (μιᾶς καί ὁ Ἀδάμ, δέν ἠπάτηθην ὑπό τοῦ ὄφεως, διότι ἁπλᾶ, δέν ἐδιαλέχθην ποσῶς! μαζί του) ταυτίζεται οὕτως, κατά τήν προσωπικήν καί πάλιν ἐκτίμησίν μας, μετά τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, πού ὑπερασπίζονται οἱ οἰκουμενιστές μέ τόσον ἐκπληκτικόν καί  ἀδιάκριτον ζηλωτικόν-φονταμενταλισμόν, ὅπου εἶναι καί ὁ κατ΄ ἐξοχήν θεμελιοκρατικός διάβολο-Διάλογος ἐκπορευόμενος ὑπό τοῦ πατρός τοῦ ψεύδους καί τῆς σατανόσχημης σκοτίας. Εἶναι δηλαδή, τό ἀέναον Μεταμητερικόν μας Ἀμάρτημα, διά τό ὁποῖον κύριοι οἱκουμενιστές, θά δώσωμεν ἅπαντες λόγον εἰς τόν Δικαιοκρίτην Θεόν καί Κύριόν μας· καί θά εἰσπράξωμεν βέβαια καί τήν ἀνάλογην ἐξορίαν τῶν Πρωτοπλάστων... ἀναλόγως ποῦ καί πῶς ἀκριβῶς θά μᾶς βρεῖ ὁ ἐπίγειος προσωρινός θάνατος. Ὁ Διάλογος τοῦ ψεύδους, δέν ἔχει  βέβαια ΚΑΜΜΙΑ σχέσιν ἤ ὁμοιότητα, ἔστω σημαντική στερεάν βάσιν, μέ τούς ἐν Χριστῷ Διαλόγους τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί  τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας· πολλῷ μᾶλλον περιττόν νά ἀναφερθῶ καί διά τοῦς ὑψιπετεῖς διαλόγους τοῦ Θεανθρώπου... διότι ὁ διάλογος μέ Αὐτόν καί ἐν Χριστῷ, ἐμπεριέχει ὀντολογικά, τήν ἐμπροϋποθετον, τήν αὑτεξούσιον, τήν θελητικήν καί ὁλιστικήν (ψυχοσωματικήν) θεραπείαν τῆς προσωπικότητας τοῦ Ἀνθρώπου, ἀλλ΄  ὅμως τείθεται ὡς Εὐαγγελικός καί ἀπαράβατος Ὅρος ὑπό τοῦ Θεανθρώπου: «τό πορεύου καί μηκέτι ἀμάρτανε» . Πράγμα, πού ἔρχεται σέ μεγίστη ἀντινομία, συγκριτικά, μέ τά προαναφερθέντα περί τά τῆς Προμήτωρος Εὔας. Γιά νά γίνει ὅμως μία πλήρης ἔνωσις καί τελεσίδικη ἀποκατάστασις τῶν Παπικῶν ἤ κ.ἄ. αἱρετικῶν, μετά τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, αὐτό ἐξαρτάται ΑΠΟΛΥΤΑ ἀπό τούς Φραγκολατίνους κ.ἄ. αἱρετικούς. Τά δύο βασικά κλειδιά τῆς ἐπιστροφῆς τῶν  ὅποιων Σχισματικοαιρετικῶν, ἐκείνοι τά κρατῶσιν. Τό ἕνα κλειδί εἶναι: ὁ λίβελλος, τό «ἀπεταξάμην», καί τό ὀρθόδοξον Μυστήριον τοῦ Χρίσματος καί τοῦ Βαπτίσματος· μά κυρίως τήν ἀποκήρυξιν: πᾶν ὅ,τι Αἱρετικόν ῥήμα ἐπρόσθεσαν, διαχρονικῶς, εἰς τήν Χριστιανική Πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Καί τό ἄλλον κλειδίν εἶναι: ἡ ἀναντίρρητη ἐν Χριστῷ Μετάνοιᾳ καί ὁ μανικός ἐρωτικός πόθος τῆς ἐπιστροφῆς των εἰς τήν Μία Ἁγία Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ. Χωρίς αὐτές τίς δύο Εὐαγγελικές προϋποθέσεις, ὅλα εἰς μάτην γίνονται καί ἐπιτελούνται. Ὁ ἐν λόγῳ Οἰκουμενιστικός Διάλογος, εἶναι μία παταγώδης ἀποτυχία,  σχεδόν ἅπαντες τό ὁμολογῶσιν ἀκόμη καί ἐξ οἰκουμενιστικῆς γλώσσας· εἶναι ἕνα δαιμονικό ντελίριον, μιᾶς καί δέν διαξάγεται βάσιν τῶν Εὐαγγελικῶν προδιαγραφῶν καί ἀρχῶν. Ἄρα οἱ Οἰκουμενιστές ἀδελφοί καί πατέρες μας, εἶναι κατεδικασμένοι, εἰς τόν ἀένναον, παροντικόν, ἀλλά καί φαῦλον κύκλον, τῆς ἐπανειλημμένης ἐπανακυκλήσεως καί ἀναμασήσεως τῶν κλασικῶν κακόδοξων-στερεότυπων  λεχθέντων καί γραφθέντων ἐξ ἀνοήτου καί σατανικῆς βεβαίως, μανικῆς ἰδεοληψίας. Ἄς εὐχηθῶμεν νά ἐπανακάμψωσιν εἰς τό ὀρθοδόξως καί ἀπλανῶς θεολογεῖν καί εὐστόχως ἐπισκοπεῖν τήν Ἁγίαν Ἐκκλησίαν μας.


Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη