Translate

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΚΤΕΝΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΙΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ




ΕΚΤΕΝΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΙΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Παραθέτω την δευτέρα επιστολή του αξιότιμου συναδέλφου και συνάμα αξιόλογου αρθρογράφου του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» θεολόγου της Ελλαδικής Εκκλησίας κυρίου Παναγιώτη Κατραμάδου, ενώ έπειτα ακολουθεί, βήμα προς βήμα, η δική μας ανταπάντησις.



Αξιότιμε κ. Νούνη,

Δεν εγκωμίασα τον εαυτό μου, απλώς σημείωσα ότι είχατε αντίρρηση μόνο σε ένα σημείο του άρθρου μου, επομένως, τα υπόλοιπα που γράφω είναι σωστά. Διότι ακόμα και λάθος να είχα στο σημείο που επισημαίνετε, θεωρώ ότι τα υπόλοιπα είναι πολύ περισσότερο σημαντικά γι’ αυτό που ήθελα να καταθέσω με το άρθρο μου.

Βεβαίως είδα ότι υπογραμμίσατε την παρένθεση του Αγίου Νικοδήμου, αλλά νομίζω  ότι διέλαθε της προσοχής σας τι αυτή γράφει. Γράφει με ενάργεια ότι ο καθένας διακόπτει του αμέσως «ανωτέρου» του το μνημόσυνο και όχι οποιουδήποτε. Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτό λέει, δεν το λέω εγώ.

Έχετε δικαίωμα να παραθέσετε όσα παραδείγματα θέλετε, αλλά εγώ έγραψα άρθρο για τον ΙΕ΄ Κανόνα και όχι για το αν αυτός εφαρμόστηκε σωστά ή όχι κατά τους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας.

Την ίδια εκκλησιολογία με τον παπισμό δυστυχώς καλλιεργούν σήμερα οι θεολόγοι του Φαναρίου. Θέλουν ο Πατριάρχης να είναι υπερεπίσκοπος, να υπάγονται όλοι σε αυτόν. Ασμένως δέχονται και τις διακοπές μνημοσύνων διότι αυτό δείχνει ότι όλοι «υπάγονται» απευθείας στον Πατριάρχη, εφόσον διακόπτουν την κοινωνία με αυτόν! Σκεφτείτε το σας παρακαλώ πολύ αυτό, και το λέω με σοβαρότητα όχι ειρωνικά.

Συμφωνώ απόλυτα για τα όσα γράφετε για τις «Νέες Χώρες». Δεν θα μπορούσα να τα γράψω εγώ καλύτερα απ’ ότι τα γράψατε.

Θα συμφωνήσω μαζί σας στο δικαίωμα κάθε κληρικού ή λαϊκού να διακόψει κάθε επικοινωνία με τον Πατριάρχη. Δηλαδή όχι δώρα, όχι ευχετήριες κάρτες, όχι τηλέφωνα  κ.λπ. Μην ταυτίζουμε όμως την κοινωνία με την επικοινωνία. Επικοινωνία έχει η Ρώμη με την Κωνσταντινούπολη αλλά δεν έχουν κοινωνία.

Τα περί του Μητροπολίτου Λεμεσσού που γράφετε νομίζω θα έπρεπε ο Ο.Τ. να τα κάνει πρώτο θέμα! Έχετε όχι μόνο 100% αλλά 200% δίκαιο. Δεν είμαι σε θέση όμως να σας υποδείξω τι να κάνετε. Έχετε νουν, συμβουλευθείτε και τον πνευματικό σας και πράξτε κατά συνείδηση. Γενικά πάντως –σας λέω την προσωπική μου γνώμη- δεν πολυσυμφωνώ με τις αποτειχίσεις, διότι δεν θεωρώ ότι κάποιος από αυτούς που αποτειχίστηκε είναι στα μέτρα του Αγ. Μαξίμου του Ομολογητού. Αν είμαστε νάνοι ας μην προσποιούμαστε τους γίγαντες (και μην νομίσετε ότι υπονοώ κάποιον συγκεκριμένα).

Για τον Ο.Τ. έχετε δικαίωμα να γράφετε ό,τι εσείς νομίζετε, δεν νομίζω ότι η γνώμη μου θα προσθέσει κάτι, αλλά πάντοτε να γράφετε με προσοχή, όπως και για κάθε άνθρωπο που του ασκούμε κριτική. Πολλές φορές η ζημιά που κάνουμε σε ψυχές ή στον αγώνα είναι πολύ μεγαλύτερη από την ωφέλεια που νομίζουμε ότι παράγει η κριτική μας. Είχα διαβάσει στον Ο.Τ. ότι πριν να δημιουργηθεί ο Ο.Τ. δεν υπήρχε οργανωμένος αντιοικουμενιστικός αγώνας. Φανταστείτε να τον διαλύσουμε και ο καθένας να προσκολληθεί σε έναν ιερέα και να ακολουθεί μόνο αυτόν. Έτσι δουλειά δεν γίνεται. Χρειάζεται συνεννόηση και ενότητα και όχι ο καθένας να είναι ο υπερκριτής όλων των άλλων. Εγώ συνεχίζω να αποστέλλω τα κείμενά μου σε αυτόν διότι παρά τα όποια τυχόν σφάλματα μπορεί να του καταλογίσει κανείς –δεν υπάρχει τελειότητα σε αυτόν το μάταιο κόσμο- έχει χιλιάδες προτερήματα. Ένα από αυτά είναι ότι είναι στα περίπτερα όλης της χώρας. Καλά τα ιστολόγια αλλά φανταστείτε κάθε εβδομάδα μια φωνή που λέει την αλήθεια στα περίπτερα όλης της χώρας!

Νομίζω ότι δεν διαφωνούμε επί της ουσίας κ. Νούνη. Αν σε κάποιο θέμα τα βλέπουμε λίγο διαφορετικά, ας επιμείνουμε στα υπόλοιπα στα οποία συμφωνούμε. Αυτή τη στιγμή η Ορθοδοξία διέρχεται ένα μεγάλο πειρασμό και καλό είναι να μην πυροβολούμε ο ένας τον άλλο, αλλά να ομονοήσουμε για τον κοινό στόχο. Παρατηρώ και τα ιστολόγια: έπαψαν να ασχολούνται με τα θεολογικά προβλήματα και ενδιατρίβουν καθημερινά στο ποιος αποτειχίστηκε και ποιος όχι. Εδώ τα Ελληνόπουλα σε λίγο θα μαθαίνουν πώς να κάνουν διαλογισμό στα σχολεία με τα νέα θρησκευτικά…

Αν σας στεναχώρησα σε κάτι ζητώ συγγνώμη.

Παρακαλώ για τη δημοσίευση της παρούσας απάντησης.

Με αγάπη Χριστού

Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Με εκτίμηση,

Παναγιώτης Κατραμάδος | news@orthodoxostypos.gr



ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ

Ωραία λοιπόν να το πάμε από την αρχήν το όλο πράγμα για χάριν τινός παραγωγικού και γόνιμου διαλόγου, και να υποθέσουμεν, ότι ουδέποτε έκανα την εν λόγω στοχαστική ή αστόχαστην κριτική μας επάνω στο εξαιρετικώτατον κατά τα άλλα κείμενόν σας.

Ή, αν αφού το θέλετε τόσο πολύ, πολύ ευχαρίστως τότε να παραδεχθώ, ότι έσφαλλα και ότι απολογούμαι, και δή δήμοσια, για την κάπως βεβιασμένη και άδικη αντιρρητική κριτική μου προς το αρκετά προσεγμένο και εμπεριστατομένο ερμηνευτικό κείμενό σας.

Αλλά επαναλαμβάνω, και το τονίζω για μία ακόμη φορά, ότι οι στοχαστικές αντιρρήσεις μου ήτο απλά εν αμφιβόλω σκεπτικιστικές ή φιλοσοφικές και δεν ερείδοντο καθόλου επάνω σε απόλυτη τινά δογματιστική βεβαιότητα, ότι σφάλλετε 100%, ή, ότι είχα την όποια παγιωμένη πεποίθηση ότι εσείς ως καλός θεολόγος, αλλοιώνετε από πανουργία και σκόπιμα τον ιερόν Κανόνα.

Είχα μία φευγαλέα υποψία ή αν θέλετε και ένα αμαρτωλό και πονηρώτατον λογισμό, μήπως και τυχόν υπηρετείτε ως αφοσιωμένο στρατιωτάκι την κακόδοξη εκκλησιαστικοπολιτικήν γραμμήν της εφημερίδος όπου είστε ακόμη στενώτατος συνεργάτης. Την υπηρετείτε; Ναι ή Ού; Και μη ξαναπείτε σε μας ή για μας ότι είμεθα, αμφότεροι, συνάδελφοι αρθρογράφοι του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» (από εδώ και εμπρός θα σημειώνω για χάριν της αντικειμενικής ακριβείας και αλήθειας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΡΥΠΟΥ» ή «Ο.Ρ.») διότι υπέβαλα επίσημα και ανεπίσημα την παραίτησίν μου διότι τα αόματα γατάκια του Βολουδακισμού εξυπνήσαν.

Θέλω να πώ, ότι, εξάπαντος ήθελα να δοκιμάσω τα θεολογικά αντανακλαστικά σας, διότι ως γνωστόν, ο απόλυτος Μονάρχης του «Ο.Ρ.» ο π. Βασίλειος των Πευκακίων συγγράφει άρθρα και εξαναγκάζει εμμέσως πλήν σαφώς διά της «πνευματικής εξουσίας» του να τα υπογράφωσι άλλα πρόσωπα όπως π.χ. ο θεολόγος κ. Γεώργιος Τραμπούλης και πιθανώτατα και άλλοι.

Μεγίστη απόδειξη ότι δεν είχα τελεσίδικα αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει με το άρθρο σας, και ότι με βάλετε πραγματικά σε βαθύτατον θεολογικόν προβληματισμόν είναι και ο εξ υπαρχής ερωτηματικός τίτλος του κειμένου των σκεπτικιστικών αντιρρήσεών μου:

Ø  ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ  ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ; http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_9.html

Στην επομένη υπόθεσή σας: ότι προσέξατε μέν ότι υπεγράμμισα τα εντός της παρενθέσεως όπου διευκρινίζονται, καλώς και ερμηνευτικώς, από τον Άγιο Νικόδημον, η πάγια Κανονική Τάξις της Λειτουργικής Μνημονεύσεως, αλλά νομίζετε δε ότι «διέλαθεν της προσοχής μας» ενώ πρόκειται για α-νόητη (εννοώ=άνευ λογικού νοήματος)υπόθεση και αντίφασις από μέρους σας.

Διότι αγαπητώτατε μου (συν)αδελφέ κύριε Παναγιώτη Κατραμάδε, προβληματίζομαι: πώς είναι δυνατόν ή αν θέλετε πώς ακριβώς είναι λογικόν, να υπεγράμμισα μεν μέ έμφαση τα εντός της παρενθέσεως, αλλά ταυτόχρονα, και να «διέλαθαν της προσοχής μου» καθώς μου γράφετε, τα εντός της παρενθέσεως;

Είναι δυνατόν, να διελαθαν της προσοχής μου αλλά συνάμα και να εστίασα και την προσοχή μου και εν τέλει να τα υπεγράμμιζα; Αντιλαμβάνεστε κύριε συνάδελφε ότι διατυπώσατε κάποιαν α-νοησία (χωρίς λογικό νόημα) και αντίφαση; Διότι, ένα εκ των δύο θα πρέπει λογικά να ισχύει: (α΄) είτε ότι δεν διέλαθε (και συνεπώς σφάλλετε με την υπόθεσή σας) της προσοχής μου διότι εστίασα και υπογράμμισα επί σκοπού σ΄εκείνα τα περί των εντός της παρενθέσεως, ή, (β΄) ότι πράγματι ίσως να εδιέλαθαν της προσοχής μου (και θα έχετε όλο το δίκιον με το μέρος σας) και τότε δεν θα έπρεπε να τα υπογραμμίσω με έντονο σκούρο χρώμα και δή να δώσω έμφαση.

Συνεπώς διαλέγετε και παίρνετε κύριε συνάδελφε εκ των προειρημένων επιλογών που σας προσφέρουμεν και λήξατε το ζήτημα.

Στο επόμενο αναντίρρητο γεγονός, ότι: ο Άγιος Νικόδημος ερμηνεύει απλανώς και ορθοδόξως τον ιερό Κανόνα, και εντός της παρενθέσεως προσδιορίζει, ή αποσαφηνίζει αν θέλετε, την πάγια Λειτουργική Τάξη, επαναλαμβάνω, ότι κατά τον προσωπικόν λογισμόν μου, η πανάρχαια Λειτουργική Τάξις της Λειτουργικής Μνημονεύσεως, δεν είναι εμπόδιον, της Διακοπής της (επι)Κοινωνίας, ή και της διακοπής της Συγκοινωνίας, με τον εκάστοτε αιρετίζοντα Οικουμενικόν Πατριάρχην ή άλλον αιρετίζοντα επίσκοπον, από την στιγμή που καλλιεργεί κατηχητικώς και ποιμαντικώς την σύγχρονη Βατικάνειον και Νέα Εκκλησιολογίαν.

Σ΄αυτό το σημείον νομίζω ότι αμφότεροι τελικώς συμφωνούμεν αλλά τούτο κυρίως και επισημαίνω με το εξ αρχής αντιρρητικόν κείμενό μου. Ότι δηλαδή αποφύγατε κάπως στο ιδικόν σας άρθρο να το επισημάνετε και να κάνετε την εν λόγω διάκριση και παραμείνατε προσηλωμένος στο στενό γράμμα του ιερού Κανόνος. Μας ενδιαφέρει όμως και το όλον πνεύμα της ιεράς Αποτειχίσεως κ. Παναγιώτη Κατραμάδε.

Διότι ως γνωστόν, δεν διαβιούμεν, εις την εποχήν του αγίου Νικοδήμου, όπου τότε το Οικουμενικόν Πατριαρχείον της Κωνσταντινουπόλεως ήτο καθόλα, αμοιγώς, Ορθόδοξον και Παραδοσιακόν. Εικάζω ότι και πάλιν εδώ θα συμφωνείτε. Τουτέστον τα τελευταία 100 και βάλε χρόνια δεν υφίστατο Κανονική Τάξις ή μάλλον εδιεσαλεύθει η Εκκλησιαστική και Κανονική Τάξις.

Αυτά κυρίως είχα κατά νούν, ως θεμέλιον λίθον, και απεφάσισα να διατυπώσω γραπτώς μερικούς πρόχειρους σκεπτικιστικούς προβληματισμούς μου, χωρίς να διανοούμαι είτε να επανερεμηνεύσω  είτε να ανασκευάσω τις Κανονικές ερμηνείες του αγίου Νικοδήμου, αλλά ούτε κάν να παρερμηνεύσω τα ιδικά σας σχολιαστικά συμπεράσματα. Ελπίζω ως εδώ να έγινα απόλυτα κατανοητός και σαφής.

Τα ιστορικά παραδειγματα που φέρνω, στον προβληματισμόν μου είναι απόδειξη του βαθύτερου Εκκλησιολογικού και Κανονικού προβληματισμού μου, που προκύπτει από την ιερά Παράδοσιν.

Συνεπώς, αφού είστε εμβριθέστατος αναλυτής περί του Κανονικού Δικαίου και της ιεράς Αποτειχίσεως, πληροφορήστε μας λοιπόν, διότι επιθυμούμεν να μάθουμεν, αν τα συγκεκριμένα, ή άλλα παραδείγματα, ήτο απότοκον ορθής ή εσφαλμένης ενεργοποίησις του ιερού Κανόνος. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

Πώς διαφορετικά να σας το γράψω; Γράψτε μας, αν θέλετε, ένα άρθρο ή μία μελέτη, για τις εν λόγω περιπτώσεις τινών αγίων Ομολογητών που εδιέκοψαν τον Μνημόσυνον των αιρετικών πατριαρχών ή επισκόπων τους, και επεξηγήστε μας, μέσα από ιστορικές πηγές, αν όντως έπραξαν ορθά ή εσφαλμένα σύμφωνα με το Εκκλησιαστικόν και Κανονικόν Δίκαιον.

Μέσα στη δίνη και τον τυφώνα που ακούγει στην επιστημονική κωδική ονομασία «EKUMENISM», δηλαδή «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ», δεν έχουμε την πολυτέλεια να εξατάζουμεν τι με ακρίβεια καταγράφωσι τα Κανονικά και Δογματολογικά εγχειρίδια, αλλά ενεργούμεν «σώζων εαυτόν σωθείτο».

Βέβαια εις την πορεία θα σας αποδείξω ότι είστε ασυνεπής με την πρακτική σας να εστιάζετε απόλυτα στο κατά γράμμα των ιερού Κανόνος ενώ ταυτόχρονα παραθεωρείτε και συγράφετε με σημαντική απόκλιση και εις βάρος του  πνεύματός του.

Δηλαδή θα σας αποδείξω, αλλά κυρίως θα αναδείξω προς τους αναγνώστες μας όπου ενδιαφέρονται για το ζήτημα, ότι μέσα από τα ιδικά σας λεχθέντα και γραφθέντα ότι είστε βαθειά προκατειλλημένος κατά της ιεράς Αποτειχίσεως, και κυρίως θα αποδείξουμε ότι είστε αρνητικά προκατειλλημένος, έναντι των προσώπων όπου αποτειχίσθησαν, και εννοώ τα πρόσωπα των συγχρόνων ομολογητών Κληρικών και Αγιορειτών Πατέρων των ιερώς Αποτειχισμένων κατά της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Επιπρόσθετα, επιθυμώ να μου αποσαφηνισθεί, με κάθε δυνατή σαφήνεια και ακρίβεια το επόμενο ρηθέν σας, διότι αντιλήφθηκα μετά δυσκολίας και αρκετά καλά ότι το γράφετε με κάθε σοβαρότητα:

«Ασμένως δέχονται και τις διακοπές μνημοσύνων διότι αυτό δείχνει ότι όλοι «υπάγονται» απευθείας στον Πατριάρχη, εφόσον διακόπτουν την κοινωνία με αυτόν!».

Τι ακριβώς εννοείτε κύριε συνάδελφε;

Για να το σκεφθώ πολύ καλά, αγαπητέ κύριε Παναγιώτη, πρέπει πρώτα να το κατανοήσω, και να για να γίνει αυτό, θα πρέπει μάλλον εσείς που το γράψατε ξεκάθαρα ώστε να γίνει ευνόητο προς εμένα, να μου το επεξηγήσετε απλούστερα και καλύτερα, και ειδικώτατα μάλλον σε μία επόμενη ίσως απάντηση, με το σκεπτικό ωσάν να ομιλείτε σ΄ ένα δεκάχρονο παιδάκι. Διότι κυρίως δεν μπορώ να αντιληφθώ με απόλυτη ασφάλεια και γνωσιολογική επάρκεια το τι ακριβώς εννοείτε. Και αν δεν καταλάβω τι γράφετε, πώς θα το καταλάβωσι έπειτα οι διάφοροι φίλοι και αναγνώστες του ιστολογίου μου όπου κατά κύριον λόγον είμεθα ακατήχητοι Χριστιανοί;

Π.χ. μου γεννήθηκαν οι εξής προβληματισμοί: Ποιοι δέχονται τις διακοπές των μνημοσύνων; Οι πατριαρχικοί; Για ποιο λόγο τις δέχονται; Τι παράδειγμα έχετε κατά νούν; Δέχονται την διακοπή μνημοσύνου των ιερώς Αποτειχισμένων, για να αποδείξουν τι; Ότι είμεθα «εκκλησιολογικά» και «κανονικά» φόρου υποτελείς και υπηκόοι του νεοΣουλτάνου πάπα της Νέας Ρώμης; Ποιο το βαθύτερο κίνητρο τέτοιας αποδοχής; Και αν πράγματι αυτό εννοείται, γιατί τότε οι νεοΦαναριώτες απειλώσι τους ιερώς Αποτειχισθέντας με διάφορα κολαστηρία, διωγμούς, καθαιρέσεις και αφορισμούς; Πού στηρίζετε επ΄ακριβώς η εν λόγω άποψη σας; Σε εικασίες, ή, σε αποδεικτικά ντοκουμέντα και γεγονότα; Και ποια είναι αυτά; Δώστε παρακαλώ, και κανένα σύγχρονο εικονικόν παράδειγμα τέλος πάντων διότι ακόμη να γίνω διορατικός Γέρων ώστε να διαβάζω το μυαλό σας.

Ότι γράφω περί των «Νέων Χωρών», πέραν των ακαδημαϊκών Καθηγητών μου, είχα επιπροσθέτως και άλλους καλούς διδασκάλους για το εν λόγω ζήτημα: όπου ακούνε στο όνομα π. Βασίλειος Βολουδάκης και κ. Παναγιώτης Κατραμάδος. Το ομολογώ ότι σας μελετώ αμφότερους συστηματικά και πληροφορούμε, τα όσα ενδιαφέροντα γράφετε κατά καιρούς, και γι΄ αυτό σας έκανα και από μέρους μου εσάς προσωπικά μίαν αμυδρά και ελλειπτική κριτική για να σας προσεγγίσω κάπως, ώστε να συζητήσουμε συναδελφικώς και αδελφικώς τους Κανονολογικούς και Εκκλησιολογικούς προβληματισμούς μου διά μέσω του Ιστολογίου μου. Μη φανταστείτε ότι έχω και κανένα μεγάλο αναγνωστικό κοινό όπως ο «Ο.Ρ.». ή άλλες διάσημες ιστοσελίδες.

[Λάβετε σοβαρά υπόψιν ότι: το κάθε Ιστολόγιον, σύμφωνα με την Νομική Επιστήμη περί του Διαδικτύου, είναι ένα προσωπικόν ιδιωτικόν ή συλλογικόν Ημερολόγιον του διαχειριστή του ή μετά των φίλων του, ώστε να μη δύναται κανείς έτερος και εχέφρων άνθρωπος να το θεωρεί είτε ως «δημοσιότητα» είτε ως καθιερωμένο έντυπο «Τύπο». Θέλω να πώ, ότι ο μπλόκερ δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί πιστά την δημοσιογραφική και στερεότυπη δεοντολογία των Μ.Μ.Ε. Το γεγονός ότι κάποιοι δύνανται να μελετώσι δημόσια τα ιστολόγια μας (τα μπλόκς) είναι από ιδική μας ειδική προεπιλεγμένη ρύθμιση, και ετούτο πρέπει να είναι εκτιμετέον σεβαστόν και να γίνει κατανοητόν από τους αναγνώστες μας και όχι λόγος μομφής ή και κατηγορίας. Ποιος δύναται να κατηγορήσει κάποιον για το τι ακριβώς γράφει και στοχάζετε στο προσωπικόν του ημερόλογιον; Μόνος κάποιος ανόητος νούς, που κολυμπάει στα ωκεάνεια νάματα της απείρου ηλιθιότητος.]

Στα περί της Λειτουργικής Κοινωνίας: σας έχω καταγράψει και σας έχω παραπέμψει με κάθε δυνατή σαφήνεια, ότι αντιγράφω και παραφράζω εν μέρει τον κανονολογικό ορισμό από το Κανονικόν Δίκαιον του κ. Προδρόμου Ακανθοπούλου συνεπώς δεν ταυτίζω τίποτε απολύτως, καθώς εσείς υπαινίσεσθε. Κάντε λοιπόν σας παρακαλώ την ανάλογη επαλήθευση, όπου σας παραπέμπω,  για να διαπιστώσετε ότι σύμφωνα με τον Κανονικόν Δίκαιον, υφίστατο κάποια σημαίνουσα αλληλοπεριχώρισις, συσχέτησις και διασύνδεσις Κοινωνίας, (επι)Κοινωνίας, Συγκοινωνίας. Αυτά δεν είναι δικά μου πράγματα αξιότιμε κύριε συνάδελφε.

Την διάκριση που κάνετε Κοινωνία/επικοινωνία δεν την αντιλαμβάνομαι καλώς. Αφού το ένα κατά τον λογισμόν μου είναι προϋπόθεσις (δι)ενεργείας για το άλλο. Αν δεν έχω επικοινωνία με τον πλησίον μου και δεν αποκαστήστω την σχέσιν μου με τον χειρώτερον εχθρόν μου δεν δύναμαι να έχω ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ Κοινωνία με τον Θεόν. Αν έχω οντολογικήν Κοινωνία και επιΚοινωνία με τον Θεόν, είναι αδιανόητον, να μη επιΚοινωνώ και να μή σχετίζομαι, αγαπητικά, είτε με φίλους είτε και εχθρούς μου. Αν δεν υφίσταντο οι προειρημένες προϋποθέσεις τότε πέφτωμεν στην κατά τον μέγα Δογματολόγον π. Ιωάννην Ρωμανίδην την «Ευχαριστιανική Ειδωλολατρία», δηλαδή, (ξε)πέφτουμεν και διολισθαίνουμεν στην «Φαντασιακή Κοινωνία» (δικός μου ο νεολογισμός για να γίνει κατανοητόν και για τους απλουστέρους) και όχι σε μίαν Οντολογική θεανθρωπίνη Κοινωνία.

Ο Αιρεσιάρχης πάπας της Ρώμης (κ. Βενέδικτος) με τον αιρετικώτατον πατριάρχην της Κωνσταντινουπόλεως (κ. Βαρθολομαίον) τι είδους (επακριβώς) επικοινωνία έχουν; Όταν αμφότεροι, διενεργώσι, όχι μόνο (απλήν επικοινωνία) απλές ανταλαγές δώρων ή ευχών, αλλά μου φαίνεται ότι κάπως επροχώρησαν και σε θερμώτερες «ερωτικές περιπτύξεις»… δηλ. προσχώρησαν σε ένας πρώτο είδος «μοιχειανικής Κοινωνίας» (δικός μας και τούτος ο νεολογισμός όπου δεν εννοώ καθόλου την Θεία Ευχαριστία αλλά την όλη αδιάκοπη συ-γκρη-τι-στι-κήν προεργασία και φανατίζουσα μανία για να καταλήξει η άνομη σχέσις των σε «Γαμικά Δεσμά»), όπου αποδεικνέυετε σε (ανα)μεικτά αγαπησιάρικα ημισυλλείτουργα στίς Θρονικές εορτές, (ανά)μεικτές αγαπουλίστικες θεολογικές συναντήσεις, και παγιωμένες μεικτές αγαπητικές συμπροσευχές;

Ποια είναι εκείνη η ειδοποιώς διαφορά μεταξύ της Κοινωνίας και της επικοινωνίας; Όταν επικοινωνώ με τον άλλο και αυτό το υπερπροβάλλω τι να σημαίνει άραγε;

Τα πολλαπλά κακόδοξα φωτογραφικά μηνύματα (μη ξεχνάτε τον ορθόδοξο αντίποδα της ορθοδόξου Θεολογίας της Εικόνας), τα οπτικοακουστικά ερεθίσματα, οι καθιερωμένες διαχριστιανικές και διαθρησκειακές συναντήσεις, ένας φρικτός οικουμενιστικός οίστρος και ένας φοβερός μανιωδέστατος οργασμός πολιτικο-θρησκευτικής παγκοσμιοποίησις, όπου ολοένα προβάλλονται, δυναμικώς και προπαγανδιστικώς, από όλα τα Μ.Μ.Ε. και άλλα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσις,  όλο τούτο, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, δύναται να εξαπλουστευθεί ή να υπεραπλουστευθεί και δή εξ αγωνιστών αντιΟικουμενιστών, σαν και του λόγου σας, στην έννοια της απλοϊκής «επικοινωνίας»; Πρόκειται δηλαδή για απλά επικοινωνιακά τεχνάσματα; Αυτό μας λέτε; Με απώτερον σκοπόν και στόχον τι να ακολουθήσει; Να ακολουθήσει το απόλυτον τίποτα; Σοβαρολογούμεν κύριε συνάδελφε; Έτσι συμβαίνει με τους θυελλώδεις έρωτες; Να ακολουθήσει μία α-Κοινώνητη σχέσις; Ένα διαζύγιον επιΚοινωνίας; Τί και ποιόν απ΄όλα, ακολουθεί, και ποιες οι θεολογικές και ορθολογικές προβλέψεις σας;



ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΟΙ ΝΕΟ-ΒΑ(Λ)ΤΟΠΕΔΙΝΟΙ «ΠΑΤΕΡΕΣ» ΣΥΜΜΑΧΩΣΙ ΜΟΙΧΙΚΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΖΟΝΤΕΣ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟ «ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΝ ΔΕΡΑΣ»

Στα περι του Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου: όταν συνέγγραψα στις αρχές του χρόνου κάποιες αντιρρήσεις μου, κατά των απαράδεκτων και κακόδοξων δηλώσεων του ιδίου, επί τη ευκαιρία, όπου ΔΗΜΟΣΙΑ και δή τηλεοπτικώς, παραμονές Θεοφανίων 2017, ο Λεμεσού, εγκωμίαζε τον Πατριάρχην ότι «είναι άριστος του Κανονικού Δικαίου» (χωρίς βέβαια να μας πληροφορεί από πού ακριβώς έλαβε το αριστείον του) και ελοιδωρούσε, εψευδολογούσε, και εσυκοφαντούσε όσους ορθοδόξους αντιΟικουμενιστές, διαμαρτύρονται, συστηματικώς κατά του πατριάρχου (ότι: «όλα όσα λένε και γράφουνε (οι αντιΟικουμενιστές) περί συμπροσευχών είναι ψέματα, διότι δεν κάνει τέτοια πράγματα ο πατριάρχης μας») δυστυχώς ο «Ο.Ρ.», αγαπητέ κύριε Παναγιώτη μου, τα απεσιώπησεν και τα επροσπέρασεν ως μη γεγραμμένα.

Ελπίζω να προβληματιστείτε περισσότερον για την δήθεν αντικειμενικότητα της εφημερίδος μας.

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΩ, ΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΝ ΤΕΚΜΗΡΕΙΟΝ, ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΟΥ ΟΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΠΕΣΙΩΠΗΘΕΙ ΚΑΙ ΑΠΕΚΡΥΒΕΙ ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ» ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΜΕΛΕΤΗΣΕΤΕ:

Ø  Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΔΩΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΕΓΚΩΜΙΑΖΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post_66.html



Διαβάστε το πιο πάνω κείμενο, και επαναλαμβάνω, ότι θα ήθελα, περί του Λεμεσού, μίαν ιδική σας, επιστημονικά, τεκμηρειωμένη άποψη, σύμφωνα με όσα αντικειμενικά γεγονότα γνωρίζουμεν, και όχι απλές υποδείξεις ή υπεκφυγές. Δεν έχει σημασία αν, συμφωνείτε ή διαφωνείτε, λίγο ή πολύ. Σημασία έχει τι πράττωμεν και ποιες οι θεολογικές συμβουλές σας.

Στα περί του πνευματικού και της συνειδήσεως έχετε απόλυτον δίκαιον. Αλλά ο πνευματικός και η συνείδηση πρέπει να είναι φωτισμένα και θεόπνευστα πράγματα εκ του Θεού, και όχι αφώτιστα ή, επισκοπομονιστικά, ή και σατανόπνευστα. Ενίοτε σημαντικοί και πνευματικοί Κληρικοί, καλώς ή κακώς, έχωσι βαθειά μεσάνυκτα για τα εν λόγω ζητήματα.

Αλλά το παράδειγμα όπως σας το εξέθεσα, αν το εκαταλάβατε, δεν είναι προσωπικόν μου ζήτημα. Υπάρχουν άνθρωποι λ.χ. αναγνώστες σας των άρθρων σας εκ της Κύπρου όπου συζητούμε τα εν λόγω θέματα και ζητούν την θεολογική άποψη σας επί τούτο το ακανθώδες ζήτημα, διότι προφανώς κάποιοι το εσυζητήσαν με τους πνευματικούς τους ενώ κάποιοι άλλοι όχι, και όσοι δεν το έπραξαν, προφανώς έχουν πνευματικούς κληρικούς που υπάγονται απευθείας ή εμμέσως στον μητροπολίτη Λεμεσού και είναι κάπως δύσκολον να γίνει τέτοιου είδους συζήτηση με αυτούς. Οι λόγοι είναι αυτονόητοι.

Ποιος Αθανασιακός κληρικός, θα συμβολεύσει, ως ιεροκανονικό μέτρον, την ιερά αποτείχιση από τον μητροπολίτη του χωρίς να υποστεί ετεροχρονισμένα εκκλησιαστικές και κανονικές συνέπειες; Είστε με την ιδέα ότι οι συμπολίτες μου εν τη Λεμεσσώ θα ενθαρυνθώσι (κρυφά ή φανερά) από Κληρικούς του Λεμεσού, για την διενέργεια της ιεράς Αποτείχισις από τον ίδιο τον μητροπολίτη τους, (ενώ μάλιστα οι ίδιοι δεν τολμούσι κατά διάνοιαν να προβούν σε τέτοια ενέργεια) ενώ την ίδια στιγμή ο Λεμεσού, εγκωμιάζει ηχηρώς με όλα τα μέσα τον αιρετικώτατον πατριάρχην μας, ενώ από την άλλη, συκοφαντεί εν αδίκω τους ορθοδόξους αντιΟικουμενιστές;

Άραγε ποιά Κανονική επίλυση δύναται να δωθεί, κατ΄Ακρίβειαν και κατ΄Οικονομίαν, όταν π.χ. «ντέ φάκτο» ο Λεμεσού, κακοδοξεί, και οι δε κληρικοί του «φυσιολογικώς» φοβούνται (επ΄απειλής επικρεμμάμενης καθαιρέσεως) να τον ελέγξουν για τους όποιους κακοδόξους νεωτερισμούς και τις ληστρικές πλάνες του;

Το ότι δεν πολυσυμφωνείτε, εσείς προσωπικά, με τις ιερές Αποτειχίσεις είναι ένα ζητήματα. Όπου είναι σεβαστόν εν μέρει, διότι οι ιεροί Κανόνες για να προνοούν αυτό το Κανονικό μέτρον σημαίνει ότι η ιερά Παράδοσις, συμφωνεί και επευλογεί, θεοπνεύστως, τις ιερές Αποτειχίσεις. Συνεπώς η προσωπική σας άποψη θεωρώ, επί τούτο το ακανθώδες ζήτημα, είναι αντιπαραδοσιακή και αχρείαστη μιας και ως ορθόδοξοι θεολόγοι έχουμε νομίζω την υψηλωτάτην και κυρίαν υποχρέωση να ομολογούμεν πρώτιστα την Πατερική άποψη της Ορθόδοξου Εκκλησίας μας. Το ότι στηρίζετε την προειρημένη άποψη σας σε μίαν προσωπικήν σας πεποίθησιν, πιθανώς πεπλανημένη και εσφαλμένη, ότι δεν υφίσταντο την σήμερον τιτάνες Χαρισματούχοι και θεοφόροι Μοναχοί ωσάν τον άγιο Μάξιμον τον Ομολογητήν είναι ένα άλλο ζήτημα. Στο οποίον χωρεί νομίζω μία αδελφική συζήτηση.

Είστε έτοιμος να το συζητήσουμεν ανοικτά, φιλοσοφικώς τουλάχιστον, το εν λόγω ζήτημα μαζί και τις προσωπικές πεποιθήσεις σας όπου είναι κυρίως αντίθετες του ΙΕ΄ ιερού Κανόνα;



ΟΙ Α-ΝΟΗΣΙΕΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ

Αγαπητέ κύριε συνάδελφε και θεολόγε της Ελλαδικής Εκκλησίας μας κ. Παναγιώτη, οδεύουμεν πρός τα δύσκολα τώρα:

ενώ, γράφετε και μας διευκρινίζετε με απόλυτη σαφήνεια και ακρίβεια, ότι: «δεν πολυσυμφωνώ με τις αποτειχίσεις, διότι δεν θεωρώ ότι κάποιος από αυτούς που αποτειχίστηκε είναι στα μέτρα του Αγ. Μαξίμου», έρχεστε στη συνέχεια και εντός της παρενθέσεως, να μας επισημάνετε προκαταλαμβάνοντας περίεργα τον αναγνώστη σας, με τον αλλόκοτον και παράδοξον (συν)λογισμόν σας «(και μην νομίσετε ότι υπονοώ κάποιον συγκεκριμένα.

Μα αφού κ. Παναγιώτη μου, από τα δικά σας γραφθέντα γίνεται φανερώτατον, κυρίως, ότι εννοείτε κάποιους συγκεκριμένους. Άραγε, γιατί  πέφτετε σε τόσον εξόφθαλμη και δεινωτάτην υποκρισίαν;

Μήπως συμφωνείτε με την κακόδοξη γραμμή του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη όπου διαστρέφει και υποτιμά τον ιερό Κανόνα της ιεράς Αποτειχίσεως; Ερωτώ, διότι όλως παραδόξως,  η ανεπρόκοπη και κακόδοξη στάση σας είναι ταυτόσημη με εκείνην την ιδική του.

Είναι δυνατόν από την μια να εννοείτε και να προσδιορίζετε κάποιους συγκεκριμένους («από αυτούς που αποτειχίστηκε») και στην επομένη ακριβώς πρότασιν σας να προσπαθείτε να στρουθοκαμηλίζετε ανόητα, ότι δήθεν δεν εννοείτε αυτούς που εμείς νομίζουμεν; Και ποιος σας είπε, ότι νομίζουμεν αυτά τα οποία εσείς νομίζετε, ότι δήθεν νομίζουμε; Έχει σημασία τι νομίζουμεν εμείς ή εσείς; Αλλά και ποιους ακριβώς εννοείτε; Μήπως εννοείτε κάποιους άλλους που αποτειχίστηκαν και διαβιώσι στο παράλληλον σύμπαν του φαντασιακού σας και εξωγαλαξιακού σας κόσμου; Μπορείτε να μας τον περιγράψετε;

Εξ αρχής το καταγράφετε, διότι, και το σημειώνετε με κάθε λεξικολογική ακρίβεια, αλλά ότι και το εννοείτε και το υπονοείτε, προφανώς, συνειδητά-ασυνείδητα, ότι ομιλείτε για κάποιους συγκεκριμένους συγχρόνους ιερώς αποτειχισμένους, και η απόδειξις είναι ετούτη η αποφατική θέσις και φράσις σας  «δεν θεωρώ ότι κάποιος από αυτούς».  Ποιους «αυτούς» κύριε Παναγιώτη; Οι «αυτοί» δεν έχωσι ονόματα; Γιατί δεν μας ενημερώνετε με ονομαστική ακρίβεια ποιους αυτούς εννοείτε, και ποιους όχι; Φοράτε παντελόνια; Τότε τιμήστε τα με την αγία ευθύτητα. Επίσης διακρίνω κάποιαν αδιόρατην απαξίωση και υποτίμηση προς τους «αυτούς» ή μήπως πάσχω από κανένα Ψυχολογικόν Σύνδρομον της φαντασιοπληξίας;



Ποιοι είναι , αυτοί οι κάποιοι, που στην μία πρόταση τους εννοείτε καθαρά και ξάστερα ενώ, εις την άλλη πρόταση σας απαντάτε με ασυναρτησία ολκής;

Ενώ εις τα εντός της παρανθέσεως σας «(και μην νομίσετε ότι υπονοώ κάποιον συγκεκριμένα , ανατρέπε(σ)τε, και πάλιν εσείς ο ίδιος τον ιδικόν σας α-νόητον συλλογισμόν, όπου προκύπτει και πάλι, το Λογικώτατον ζήτημα της εκπεφρασμένης α-νοησίας (=φράσεως άνευ λογικού νοήματος). Διατυπώσατε δηλαδή σ΄ όλο σας το κείμενο και δευτέρα επιστολή σας προς εμάς, δύο συγκεκριμένες α-νοησίες. Φράσεις δηλαδή, α-νόητες, που δεν έχωσιν λογική σειρά και είναι παντελώς χωρίς λογικόν νόημα. Μπορεί όμως αν εξετασθεί εξονυχιστικώς η επιστολή σας και να υφίσταντο και άλλες ακόμη. Δεν έχω τέτοια διάθεση και άλλο χρόνο να ασχοληθώ εξονυχιστικά. Πολύ πιθανόν να υφίσταντο α-νοησίες και στα υπόλοιπα μάλιστα «αλάθητα» κείμενά σας.

Η Φιλοσοφία της Γλώσσας και η Αναλυτική Φιλοσοφία αγαπητέ κύριε συνάδελφέ, δύναται να γινεί πολυτιμώτατον και σημαντικώτατον, φιλοσοφικόν εργαλείον, για τις σωρηδόν α-νοησίες των κακοδόξων Οικουμενιστών και ετεροδιδασκαλούντων αντι-οικουμενιστών. Εσείς τι λέτε επ΄αυτού;


ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

Νομίζω οτι όλοι μας κατανοούμε, όσοι ασχολούμεθα με το εν λόγω ζήτημα, περί της ιεράς Αποτειχίσεως, ότι εννοείτε προφανώς τους συγχρόνους Ομολογητές και Αποτειχισμένους Αγιορείτες Πατέρες αλλά και την ιερά Τριανδρία των ιερώς «εντειχισμένων Αποτειχισμένων»  Πρωτοπρεσβυτέρων Κληρικών (π. Θεόδωρον Ζήσην, π. Νικόλαον Μανώλην, π. Φώτιον Βεζύνιαν). Αν πράγματι δεν θεωρούσατε κάποιον απ΄αυτούς, τότε ποιόν το λογικόν νόημα, να εννοήσετε να αναφερθείτε και να παραπέμψετε εσείς ο ίδιος, και όχι κανένας Αρειανός εξωγήινος, σύμφωνα με το ιδικό σας γραφθέν, ότι «δεν θεωρώ ότι κάποιος από αυτούς που αποτειχίστηκε»;

Η στάση σας πρόκειται, για κακόδοξη στάση, και κακόδοξη ενέργεια, και δεν καταγγέλνω ότι είστε κακόδοξος θεολόγος.

Ενεργείτε και πέφτετε σε κακοδοξία ενώ παράλληλα θεωρώ ότι δεν είστε κακόδοξος θεολόγος. Ελπίζω να είναι κατανοητή η θεολογική τοποθέτησίς μου. Αυτή η λογικοφανής αντίφασις, καθαρά θεολογικής χρειάς ισχύει στην Πατερική Θεολογία σύμφωνα με την Ευαγγελική διάκριση ενεργειών/προσώπου.

Και θα σας εξηγήσω αμέσως και συνοπτικά το γιατί και το που ακριβώς θεωρώ (καθόλου αυθαίρετα) ότι τα γραφθέντα σας εμπεριέχωσι σπέρματα κακοδοξίας και ότι η α-θεολόγητη τάσις σας ταυτίζεται με την κακόδοξη τάση του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη κ.ά. κακοδοξούντων κληρικών.

Ο ΙΕ΄ ιερός Κανών της Πρωτοδευτέρας αγίας Συνόδου, προνοεί και επιτρέπει, το αδιαμφισβήτο δυνητικόν δικαίωμα της ιεράς Αποτειχίσεως κατά των αιρετιζόνων πατριαρχών ή αρχιεπισκόπων ή επισκόπων. Ταυτόχρονα, προνοεί και προτρέπει, θεοπνεύστως, απλανώς και ορθοδόξως, ότι οι ιερώς Αποτειχισμένοι είναι άξιοι τιμής. Και τι άλλο; Ότι δεν πρέπει να κατακρίνονται και να κατηγορούνται, πολλώ μάλλον να καταδικάζονται. Το αντιλαμβάνεστε ή όχι;

Γιατί ο ιερός Κανών μας ζητεί να τιμούμεν αυτούς τους ανθρώπους που ενεργοποίησαν, σοφά και συνετά, την ιερά Αποτείχιση; Διότι, επροστάτεψαν και προστατεύουν με την εν λόγω καλοδοξούσα ορθόδοξη και πατερικώτατη ενέργειά τους την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία (πρόκειται για ηρωϊκήν και πρότυπον παιδαγωγική ή και ποιμαντική ενεργεία τινός ανωτάτου επιπέδου) από τα σχίσματα και τις αιρέσεις. Και για ποιόν άλλον βαθύτερον λόγον; Διότι είναι θεοφόρα, επαινετή και μαρτυρική, εξάπαντος μείζονα Ο-ΜΟ-ΛΟ-ΓΙ-Α-ΚΗ ενέργεια (παν)αξία προς μίμησιν υπό ημών των υπολοίπων και αδυνάτων Χριστιανών.

Συνεπώς, όστις διαφωνεί ή και δεν «πολυσυμφωνεί» με το εν λόγω ιεροκανονικό δικαίωμα της διακοπής του Μνημοσύνου που μας παρέχουν οι ίδιοι οι ιεροί Κανόνες, θέτουν την υποκειμενική κρίση τους υπεράνω των θείων Κανόνων. Η υποκειμενική κρίση μας, ενίοτε συσκοτισμένη από τα πάθη μας, η κριτική στα θεολογικά πράγματα, αν συμφωνούμεν ή όχι λ.χ. με τους ιερούς Κανόνες, είναι καθαρωτάτη προτεσταντική τάσις και νοσηρά στάσις. Τούτη είναι μία πρώτη υψιλή κακοδοξία.

Και συνεπώς κ. Παναγιώτη μου και π. Βασίλειε μου, κακοδοξείτε, όσοι δεν συμφωνείτε με τον ιερό Κανόνα. Δεν κακοδοξείτε γιατι δεν ενεργοποιείτε αυτόν, με την ενέργεια της ιεράς Αποτείχισις. Αλλά κυρίως, κακοδοξείτε, διότι διαστρέφετε και αλλοιώνετε το θεόπνευστο γράμμα και πνεύμα του ιερού Κανόνος και διενεργείτε ατιμωτικήν και απαράδεκτον (έμμεσον ή άμεσον) κακόβουλην και κακοπροαίρετον, εξάπαντος σατανόπνευστον αντιρρητικήν κριτικήν, έναντι ως ενάντιοι κατά των ιερώς Αποτειχισμένων όπερ αποδεικνύονται αυτοί ως πανάξιοι Ομολογητές της Πίστεως σύμφωνα με τον ιερόν κανόνα.

Δεύτερη κακοδοξία περί του ζητήματος: π.χ. όπως έπραξε ο λίαν αγαπητός Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κύριος Ιερεμίας, με την Πρωτοχρονιάτικη (2017) Εγκύκλιόν του, και εκατέκρινεν και εδιέστρεψεν, αλλά και αλλοίωσεν, επί σκοπού του, τον εν λόγω ιερόν Κανόνα και μάλιστα εκατέκρινε εν αδίκω και τους ιερώς Αποτειχισθέντας. Την ίδια κακόδοξην ενέργειαν και αντιπαραδοσιακήν τακτικήν διενήργησε και ο αγαπητώτατος κληρικός φίλος μας ο π. Βασίλειος Βολουδάκης εμμέσως πλήν σαφώς διά μέσω των γραπτών αντιρρήσεων του διευθυντού της εφημερίδος μας («Ο.Ρ.») του θεολόγου κ. Γεωργίου Τραμπολύ και άλλων αρθρογράφων. Αλλά εδιενήργησε το ίδιο και απαράλακτον πράγμα, να κατακρίνει δηλαδή το ιεροκανονικόν δικαίωμα, και αμέσως πλήν σαφώς, δια μόλις προσφάτου οπτικοακουστικού ντοκουμέντου (Βρείτε το βίντεο: «Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης προς θηρευτάς “κακοδοξιών”!»).

Η εν λόγω κακοδοξία του εν λόγω κληρικού της Εκκλησίας μας, μάλιστα επροχώρησε τόσον πολύ, όπου στο μεδούλι της, κατ΄ουσίαν και ΔΗ-ΜΟ-ΣΙ-ΩΣ κατακρίνει…  εν αδίκω συκοφαντική δυσφιμήσει τόσον τους ιερώς Αποτειχισθέντας όσον και όσους θεολόγους της Εκκλησίας προστατεύωσι αυτούς τους πρώτους. Ελπίζω κύριε συνάδελφε να μη σας επαρέσυρεν ο π. Βασίλειος Βολουδάκης στην αιρετική πλάνη της διαστροφής του εν λόγω ιερού Κανόνα. Συνεπώς ίσως αρχίσετε να υποψιάζεστε, εν τέλει, για πιο βαθύτερο λόγο έκανα την πρωτεύουσα αντιρρητική κριτικήν μου.

Στην τελευταία κακοδοξούσα κατηγορία, κ. Παναγιώτη Κατραμάδε, εμπίπτετε δυστυχώς, είτε γνώση είτε εν αγνοία σας, αναντίρρητα, μαζί με εκείνους τους εκκλησιαστικούς άνδρες και εσείς. Προσοχή όμως, διότι επαναλαμβάνω: να μη θεωρηθεί ή νομιστεί, ότι θεωρώ, πάς όστις δεν επιθυμεί να ενεργοποιήσει για τον εαυτόν του τον εν λόγω ι. Κανόνα ότι κακοδοξεί. Πρόκειται για ανοησία και να το σκεφτεί κανείς σας, διότι καταγράφω με κάθε σαφήνεια, ότι πρόκειται για καθαρά δυνητικό δικαίωμα προς το Βασίλειον Ιεράτευμα.

Διότι εσείς, μας γράψατε κοτζάμ πολύτιμον άρθρο περί των προϋποθέσεων διενεργείας και ενεργοποιήσεως του εν λόγω Ιερού Κανόνος, αλλά παραβλέψατε ή μάλλον «διέλαθε της προσοχής»  σας η πολυτιμώτατη ερμηνευτική διευκρίνησις του Αγίου Νικοδήμου όπου έγκειτε και το καλόδοξον πνεύμα του ι. κανόνος.

Γράφει ο άγιος Νικόδημος:

«(…) ο χωριζόμενοι (οι ιερώς Αποτειχισμένοι) ατοί, χι μόνον διά τον χωρισμόν δεν καταδικάζονται, λλά και τιμς τς πρεπούσης, ς ρθόδοξοι, εναι ξιοι, πειδή χι σχίσμα προξένησαν ες την κκλησίαν με τον χωρισμόν ατόν, λλά μλλον λευθέρωσαν τήν κκλησίαν πό τό σχίσμα καί τήν αρεσιν τν ψευδεπισκόπων ατν (…)» [ΠΗΔΑΛΙΟΝ, εκδόσεις: ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, σελ. 358].

Αν μελετήσει κανείς, συγκριτικά και προσεκτικώτερα τα όσα γράφετε εσείς, περί των ιερώς Αποτειχισμένων στην εν λόγω υπό κρίσιν και δευτέραν επιστολήν σας, με αυτά τα οποία καταγράφει ο άγιος Νικόδημος, φαντάζομαι ότι δεν είναι καθόλου αυθαίρετον ή επιπόλαιον το συμπέρασμά μας. Ότι όχι απλά δεν πολυσυμφωνείτε με την ιερά Αποτείχιση, αλλά στην συνείδησή σας καταδικάζετε αυτό το Κανονικό μέτρον. Από πού προκύπτει αυτό; Από την ιεροκατάκρισίν σας, εναντίον των συγχρόνων Ομολογητών και ιερώς Αποτειχισμένων, όπου τους θεωρείτε νάνους, δηλαδή τιποτένιους και ασήμαντους, συγκριτικά με τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητήν.

Δηλαδή, μας αφήνετε να εννοηθεί, ότι ως ημίθεος, μελετάτε τις καρδιές των ιερώς Αποτειχισμένων, και διαπιστώνετε με απόλυτη βεβαιότητα και αυτοπεποίθηση, ότι δεν διαθέτωσι την ανάλογη αγιώτητα και θεοπνευστία που διέθετε ο άγιος Μάξιμος. Τούτο ειδικά το σημείον, θεωρώ ότι είναι και το κερασάκι των κακοδοξιών σας.

Και μάλιστα μας αποδεικνέυετε, εσείς δια των γραπτών σας, και όχι εγώ, μέσα από την δική σας επιστολή, εξ αιτίας των προειρημένων κακοδοξιών σας, ότι ατιμάζετε, ότι απαξιώνετε, ότι υποτιμάτε, ότι προσβάλλετε, ότι εμπαθώς κινείσθε και κατακρίνετε, χωρίς φόβον και πάθος μη τυχόν και γίνεσθε κατάλαλος και ιεροκατήγορος, ή ότι γίνεσθε βλάφημος κατά του αγίου Πνεύματος, διότι προσβάλετε τόσον τον ιερό Κανόνα  όσο και  τους συγχρόνους ενεργοποιήσανας αυτόν, τους Ομολογητές της Πίστεως, τους  Μαξίμους, τους Μάρκους και τους Στουδίτες, εξάπαντος τους ιερώς Αποτειχισθέντας.

Προσκομίζω ως μάρτυραν κατηγορίας σας, όσοι είστε υπόδικοι διότι κατακρίνετε λοιπόν τους ιερώς Αποτειχισμένους, φέρω τον μακαριστόν όσιον Γέροντα και άριστο Κανονολόγον Αρχιμανδρίτην Επιφάνιον Θεοδωρόπουλον όπου καταγράφει με κάθε σαφήνεια:

«(…) Κατ΄ακολουθίαν, αν τις, χρησιμοποιών το δικαίωμα αυτού, παύση το μνημόσυνον, καλώς ποιεί και δεν πρέπει να ελέγχηται υπό των άλλων.» (ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ, σελ. 115).

Η εν λόγω ερμηνευτική ακρίβεια του εν λόγω αγίου Γέροντος ταυτίζεται με το ορθόδοξο πνεύμα της απλανούς και ορθοδόξου ερμηνευτικής στάσεως του αγίου Νικοδήμου. Ενώ η δική σας στάσις, η στάσις του Μητροπολίτου κ. Ιερεμία, η στάσις του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη και άλλων, στο αυτό ζήτημα, της ιεράς Αποτειχίσεως, ημιμαθώς αμαθώς και εμπαθώς, παρεκλίνει διαστρέφει και αλλοιώνει τον ιερο Κανόνα της ιεράς «Εντειχισμένης Αποτειχίσεως», διότι δεν δύναται να συσχετισθώσι κάπως, τα δικά σας γραφθέντα και λεχθέντα, με τα λεχθέντα και γραφθέντα των αγίων που σας παραθέσαμεν.

Αφού κατά τον π. Επιφάνιον και άγιον Νικόδημον οι ιερώς αποτειχισμένοι πράττωσι καλώς και είναι άξιοι τιμής, εσείς γιατι τους κατηγορείτε, ή γιατί κατακρίνετε την ενέργειά τους όπου εκπηγάζει θεμελιακώς από τον Ιερόν Κανόναν; Μήπως εν αγνοία σας κατέστειτε και καταντήσατε τους εαυτούς σας ως στυγνωτάτους Γνωσιμαχούντας και Θεομαχούντας;

Εν τέλει, σας απέδειξα εκτενώς, ότι κατ΄ ουσίαν διαφωνούμεν αγαπητέ κύριε Παναγιώτη μου. Διαφωνούμε, διότι, εξ αρχής έθεσα εν αμφιβόλω την ερμηνευτική σας προσέγγιση, διότι μου εφάνηκε κάπως, κάμποσο στεγνή και αγκυλωτική, με ισχυρή δόση δογματισμού, λές και γράψατε κατά πραγγελίαν και παπαγαλίαν τις αιρετίζουσες τάσεις του Βολουδακισμού και ανίερου «Ορθοδοξισμού» που τον λαγκοδέρνει.

Θυσιάσατε μάλλιστα, το πνεύμα του ιερού Κανόνα, εις τον βωμό της κατά γράμμαν ερμηνείας του. Το ίδιο πράγμα πράττωσι θεσμικώς και δογματικώς περί των Γραφών οι Λουθηροκαλβίνοι. Και απόδειξις είναι, η κακοδοξούσα στάση σας στα σύγχρονα εκκλησιαστικά δρώμενα κυρίως κατά των ιερώς Αποτειχισμένων. Διότι δεν δύνασθε να κάνετε, σαφώς και σοφώς,  διάκρισιν ιεράς Αποτειχίσεως από ανίερης αποτειχίσεως και η απόδειξις είναι ότι μηδενίζετε ή απαξιώνετε άπαντες τους ιερώς αποτειχισμένους, ως δήθεν νάνους τιποτένιους και μηδαμινούς.

Αν πέφτετε έξω (πού πέφτετε παρασάγκας έξω κατά την ιδική μας εκτίμηση) στην εμπαθέστατη και εν αδίκω κριτική σας, και υφίστατο έστω και μόνον, ένας άγιος, ανάμεσα στους ιερώς Αποτειχισμένους, ένας άγιος Νάνος γιατί όχι, ένας αγιώτατος μικροσκοπικός Μαξιμούλης, ένας νάνος Στουδιτούλης, ένας ελάχιστος Μάρκος ευγενικός ή αγενής, έστω με νανογραμμάρια ίχνη αγιώτητος, εν σχέσει με εκείνης των μεγίστων ομονύμων Ομολογητών, τι λόγον και τι απολογίαν θα τολμήσετε να δώσετε έμπροσθεν του παναγίου και φρκτού Θρόνου του Δικαιοκρίτου Θεανθρώπου της Δόξης;

Συνεπώς, επιμένω, ότι διαφωνούμε ριζηδόν, διότι τόσον πολύ υποτιμάτε το όλο ζήτημα, ώστε γκρινιάζετε αλυσιτελώς, για το ζήτημα της ιεράς Αποτειχίσεως, σας ενοχλεί όπου ιστολογία ασχολούνται με το ζήτημα, και συγκαλύπτετε τόσον τις κακοδοξίες του «Ορθοδόξου Ρύπου» όσον και εκείνες του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη.

Προβληματιστείτε και συνέλθετε, ευκαίρως και εγκαίρως, αξιότιμε αδελφέ και συνάδελφε, διότι, δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος διότι με θλίβει εντόνως, να καταγγέλω δημόσια σπουδαίους θεολόγους και συναδέλφους σαν και του λόγου σας, με την περιρρέουσα κακόδοξη στάση και θέση σας στα εκκλησιαστικά δρώμενα και δή στο ζήτημα της ιεράς Αποτειχίσεως.

Ο πανυπερτέλειος Θεάνθρωπος Κύριός μας να σας φωτίζει.

Με εκτίμηση

Παναγιώτης Π. Νούνη

(Έγραφον εν Επισκοπή-Κουρίω της νήσου Κύπρου εν τη 10η μέχρι και τη 16η τω μηνι Ιουνίω 2017)